(ดอกไฮเดรนเยียขาว ดอกไม้แห่งความละเอียดอ่อน ความบริสุทธิ์ ความสง่างามและสมบูรณ์แบบ)
“เธอมีคุณค่าสำหรับผมเสมอ”
[PUNDAO’S PART]
“พวกมันไปแล้ว” ไอโกะพูดขึ้นก่อนจะลุกขึ้นมานั่งอีกครั้ง ร่างบางขยับเข้ามายูก่อนจะมองซ้ายทีขวาทีอย่างเป็นกังวล เราทั้ง 4 นั่งกอกกันแน่นโดยมีฉันกับมายูนั่งอยู่ด้านหน้าของไอโกะกับพี่บาระ ‘ยังไงนายก็อยากให้มันตายอยู่ละ และจะให้จับเป็นมาเพื่ออะไรวะ’ คำพูดชายชุดดำยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของฉันอยู่เลย ‘ใครกันนะที่อยากให้พวกเราตาย’
“ชู่!! เบาๆ ค่ะเดี๋ยวพวกมันได้ยิน” พี่บาระพูดขึ้นพร้อมกับมองไปยังประตูตรงหน้าอย่างหวาดกลัว ฉันมองไปยังทุกคนพร้อมกับคิ้วเรียวของฉันขมวดเข้าหากันเป็นปม ความคิดในหัวของฉันตอนนี้มันตีกันไปหมดฉันคิดไม่ออกว่าพวกเราจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร ฉันมองไปรอบๆ อย่างคนที่กำลังหาทางหนีทีไล่แต่ก็ต้องหนักใจมากกว่าเดิม เพราะทางออกที่เราสามารถออกไปได้มีเพียงประตูด
