(ดอกยิปโซ - ดอกไม้แห่งรักแรกที่บริสุทธิ์ อ่อนโยน และน่าทะนุถนอม เป็นครั้งแรกในทุกๆ อย่าง จริงใจ ไร้เดียงสาและไม่ประสีประสากับอะไรมากนัก)
“ผมจะถนอมคุณให้อยู่ข้างกายของผมไปตราบนานเท่านาน”
[PUNDAO’S PART]
22.00 น.
“มีอะไรเหรอ” ฉันเอ่ยถามร่างบางตรงหน้าออกไปด้วยความสงสัย พร้อมกับตักเค้กนมสดตรงหน้าไปด้วย
“หลังจากดาวออกไป เคนจิก็ลงจากเวทีทันทีเลยเหมือนเขาไม่พอใจที่คุณปู่ประกาศออกไปแบบนั้น...คุณปู่กับยัยฟูมินี่หน้าเสียไปเลย”
“ฉันนี่ขนลุกเลย เขาน่ากลัวอย่างที่ไอโกะพูดไว้จริงๆ ด้วย” มายูสมทบแฟนสาวของเธอด้วยอีกคน ฉันอยากจะเถียงพวกเธอจริงๆ ว่า ‘เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย’ ‘แฟนของฉันน่ารักจะตาย’ แต่ฉันก็ทำได้แค่คิดพร้อมกับมองไปยังพวกเธอสองคนตาปริบๆ
“ฉันไม่อยากกลับบ้านเลยอะ”
“ทำไมเหรอไหนเธอบอกว่าเคนจิอยู่คนละบ้านกับเธอ” มายูถามร่างบางตรงหน้าออกไปด้วยความสงสัย ตอนแรกฉันก็พอจะเข้าใจแต่พอได้ยินคำ
