İKİNCİ BAHAR

4.Bölüm

Selçuk

İzmir’den döneli neredeyse üç ay olmuştu. Annemlere evleneceğimi söylemedim çünkü annem hâlâ Seren’le evlenmeni istiyor; Seren her gün bizde anneme yardıma geliyor, oğlumla ilgileniyor ama ben samimi bulmuyorum hallerini. Beni görünce sanki benim eşimmiş gibi davranmaları hiç hoşuma gitmiyor.

Ben kendime eş değil, oğluma anne arıyorum; ben Özlem’le o gün öldüm. Benim sevdiğim, aşık olduğum tek kadın Özlem. Harun benim kardeşim gibiydi; onun ölüm haberini almak, hem de kızıyla, çok üzüldüm. Kardelen bitmiş durumda; onu mahalleden tanırım, babaannesi ölünce tamamen sahipsiz kaldı.

Gökhan’la konuştuk, bir süre onunla ilgilenecekler; yalnız kalamaz, hayatı düzene girene kadar bana Harun’un emaneti, onu öylece bırakamazdım. Ama hamile olduğunu öğrenince "Ne yapar bu kız, hem çalışıp hem de bebeğine nasıl bakar?" diye düşündüm. Annem de bana "Oğlun annesiz büyüyemez, benim bir ayağım çukurda," diyor; o an aklıma Kardelen'le evlenmek geldi. Hem oğlum annesiz kalmayacaktı hem de Kardelen ve bebeğine sahip çıkacaktım.

O an düşünmeden evlenme teklifi ettim; hem oğlum annesiz kalmayacak hem de Kardelen ve bebeği ortada kalmayacaktı. İddet süresinin dolmasına az kalmıştı; bu sefer giderken oğlumu da götürecektim, Kardelen’le tanışmasını istiyordum.

…

Oğlumla yola çıktık; annem "İlle Seren de gelsin, oğlana bakar," dedi ama ben kabul etmedim. Seren sanki benim karımmış gibi davranıyor ve annem buna çanak tutuyor. Annemle en son tartıştık; "İlle Seren’le evlen, oğluna anne olur," diyor ama Kardelen’in yaşadıklarını Hakan’dan biliyorum. O yüzden güvenmiyorum.

Oğlum yol boyunca uyudu; bu sefer geleceğimi kimseye söylemedim, vaktim olmadı.

Yolum az kaldı, İzmir’e girdim; Gökhanların evine doğru sürdüm arabayı. O arada Gökhan’ı aradım.

Selçuk: "Gökhan nasılsın kardeşim?" dedim.

Gökhan: "Selçuk biz hastanedeyiz kardeşim," dedi.

Selçuk: "Neden, bir şey mi oldu?" dedim.

Gökhan sıkıntılı bir nefes verdi: "Kardelen’i acil ameliyata aldılar," dedi.

Selçuk: "Ne oldu Gökhan, Kardelen’i neden ameliyata aldılar?" dedim.

Gökhan: "Kardelen hamile olduğunu öğrendiğinden beri hiç doktora gitmedi. Nurgül de doktordan randevu almış, bugün kontrol vardı, ona geldik. Ama bebeğin kalbi durmuş, artık Kardelen’i zehirlemeye başlamış; acil ameliyata aldılar," dedi.

Selçuk: "Sen ne diyorsun Gökhan, hangi hastanedesiniz?" diye sordum.

Gökhan: "Şehir hastanesindeyiz. Şu an ameliyatta," dedi.

Selçuk: "Tamam hemen geliyorum, bana konum at," dedim.

Gökhan: "Sen gelene kadar hastaneden çıkarırlar, istersen gelince ara; ona göre belki eve gelirsin."’ Dedi

Selçuk: ‘ ben İzmir’deyim kardeşim oğlum’la gelmiştim hem kardelen’le tanısın hem de evlenmek için.’ Dedim

Gökhan: ‘ tamam konum atıyorum kardeşim.’ Dedi

Telefonu kapattık o arada konum geldi ve hemen hastane yoluna sürdüm. Yaklaşık 20 dakika sonra hastanedeydim. Oğlumu aldım ve beraber hastaneye girdik Gökhan’ı aradım ve hangi katta olduklarını sordum.

Kardelen ameliyattan cıkmış ve odaya almışlar Nurgül yanındaymış müsait olduğunda bizi çağıracakmış. Fatih kucağımda uyuya kaldı biz beklerken yaklaşık yarım saat sonra Nurgül ağlayarak yanımıza geldi.

Nurgül: ‘ Kardelen hiç iyi değil hiç konuşmuyor ağlamıyor tepki bile vermiyor öylece camdan dışarı bakıyor.’ Dedi ağlayarak.

Selçuk: ‘ müsaitse yanına gidelim.’ Dedim

Nurgül:’ müsait gidelim birde sen konuş belki tepki verir.’dedi.

Beraber Kardelen’in kaldığı odaya yürüdük ve içeri girdik. Kardelen camdan dışarı bakıyordu. Yanına yaklaştım ve ‘ geçmiş olsun’ dedim. Dönüp bakmadı tepki bile vermedi. O arada oğlum uyanmaya başladı ve ağlamaya başladı.

Kardelen döndü ve Fatih’ e bakıyordu. Oğlum acıktığı için ağlamaya başladı.

Selçuk: ‘ Nurgül sırt çantasında biberonu ve maması var yapabilir misin?’ Dedim.

Nurgül: ‘ çantayı ver ben hallederim.’ Dedi ve çantayı Nurgül’e uzattım. O mamasını yaparken. Kardelen’de Fatih bakıyordu. Biberon hazır olunca bana uzattı bende aldım.

Kardelen:’ Ben yedire bilir miyim?’ dedi. Bende Fatih’i onun kucağına verdim Nurgül’de biberonu uzattı. Fatih hiç yabancılık çekmeden kardelenin kucağında mamasını yiyordu. Hepimiz şok içinde bakıyorduk. Galiba oğlum Kardelen’e iyi gelecek…