İKİNCİ BAHAR

2.Bölüm

Selçuk

Mahalleden Rabia teyzenin kızı Özlem’e seviyorum, Türkçe öğretmenliği okuyor okulu bitince evleneceğiz.

Bende İstanbul teknik üniversitesinde Mühendislik okuyordum ama babam kalp krizi geçirince o iyileşene kadar taksi durağını ben işlettim.

Doktor babamın kesinlikle stresten uzak durmasın gerektiğini söyledi.

Bir daha kalp krizi geçirirse kalbi buna dayanmazmış. Bende mecburen okulumu dondurdum ve taksi durağının başına geçtim.

Mahalleden Hakan var ne annesi var nede babası bizim durakta çalışıyordu arabaları yıkar içlerini temizler çay getirirdi.

Zafer amcanın kızı Kardelen’i seviyordu aracı oldum, istedik ailesi yok diye vermedi, sonradan duyduk ki Hacer teyzenin 35 yaşındaki akrabasına verecekmiş, karşılığındada başlık parası alacakmış.

Hakan’la konuştum İzmir’de benim asker arkadaşım Gökhan var onun yanına yolladım ikisini haberlerini alıyorum Gökhan’dan. Hakan’la da görüşüyoruz telefonda.

Özlem okulu bitirdi artık engelimiz kalmadı. Özlem’le evlendik çok güzel bir hayatımız vardı. Özlem hamile kaldı bir oğlumuz oldu çok mutluyduk.

Doğumdan 3 ay sonra Özlemin kolunda kırmızı bir şişlik oldu doktora gittik ameliyatta aldılar patolojiye yolladılar.

Sonuçlar cıktı akciğer kanseri hemen başka tahlillerde yaptılar tedaviye hemen başladılar ama organlarını bir anda sardı 6 ayda kaybettik Özlemi. Oğlum 9 aylıkken annesiz kaldı.

Bugün oğlum bir yaşına girdi Özlem öleli 3 ay oldu. Annem Fatih’e çok güzel bakıyor ama yaşlandı.

Annem artık evlen ölenle ölünmez Fatih’in anneye ihtiyacı var diyor ama ben evlenmek istemiyorum.

Mahalleden Seren anneme yardımcı oluyor günlük bize gidip geliyor. Annemde Seren, Fatih’le güzel ilgileniyor evlen onunla sana eş oğluna anne olur dedi.

Ama akılama Kardelen geliyor ona yaptıkları güvenmiyorum.

Gökhan arıyor normalde bu saatlerde aramaz ‘Alo tertip nasılsın? ‘dedi

Gökhan: ‘ Tertip müsaitsen buraya gel Hakan ve kızı Gonca kaza geçirdi ve öldüler Kardelen iyi değil.’ Dedi telefon elimde kaldım Hakan kardeşim gibiydi nasıl olur hem de kızıyla.

Selçuk: ‘ Nasıl oldu bu Gökhan?’ dedim kısaca anlatım. Anneme gittim Gökhan’nın bana ihtiyacı olduğunu ve acil gitmem gerektiğini söyledim ve hemen yola cıktım arabayla.

İzmir’e varınca Gökhan’ı aradım bana hastanenin adresini konum attı hemen oraya gittim. Gökhan kapıda beni bekliyordu.

Gökhan: ‘ Başın sağ olsun Selçuk’ dedi

Selçuk:’ Dostlar sağ olsun’ dedim

Kardelen baygın yatıyormuş hafif bir sakinleştirici vermişler ve serum takmışlar. Bizde cenaze işlerini hallettik.

Gökhan’ın eşi Nurgül aradı Kardelen uyanmış. Beraber kaldığı odaya gittik. Kapıya vurmadan Kardelen’in ağlamasını duyuyorduk.

Kardelen: ‘ Ben nasıl dayanacağım bu acıya abla nasıl’ diyordu.’ Kapıyı çalıp içeri girdik.

Kardelen beni görünce ‘ Selçuk ağabey Hakan ve kızım öldü.’ Dedi ve ağlamaya devam etti.

Selçuk: ‘ Başın sağ olsun kardelen Allah mekânlarını cennet etsin.’dedim

O sadece ağlamaya devam etti ‘ Ben burada kalamam abla onların anılarıyla dolu evde yaşayamam yapamam.’ Dedi.

O an akılma benim oğlum geldi o da annesiz.

Cenazeleri defettik Kardelen sadece ağlıyordu. Kardeleni Gökhan ve eşine emanet ettim ve döndüm.

Annemin her gün aynı cümleleri kuruyordu ‘ Seren’le evlen oğlun annesiz büyümesin. Benim bir ayağım bir çukurda.’ Diyor.

Aradan 40 gün geçti Hakan ve kızının mevlütü var İzmir’e gidiyorum.

Camide kuranlar okundu dualar edildi. Gökhan’ı Nurgül aradı Kardelen bayılmış hemen hastaneye götürdük. Kan tahlili aldılar sonuçları bekliyoruz.

Doktor geldi sonuçlar cıkmış.

Doktor: ‘ Sonuçlar cıktı vitamin eksikliğiniz var hamileliğiniz ilk döneminde olur. Size birkaç vitamin yatacağım’ dedi

Kardelen şaşkınca dinliyordu ‘ Hamile miyim’ dedi

Doktor: ‘ Haberiniz yok muydu?’ Dedi Kardelen başını sağ sola salladı

Doktor: ' En kısa zamanda bir kadın doğum doktoruna muayene olun.'dedi Kardelen sadece sağ sola başını salladı

Hastaneden çıktık Gökhan’lara geçtik salon’da oturuyorduk.

Kardelen: ‘ Abla ben ne yapacağım şimdi. Hem çalışıp hem de nasıl bakacağım bebeğime?’ dedi.

O an düşünmeden

Selçuk: ‘ Kardelen’ dedim ve yanındaki teli koltuğa oturdum ‘ Bende eşimi birkaç ay önce kaybettim’ dedim.

Kardelen: ‘ Haberim var başın sağ olsun ağabey’ dedi.

Selçuk: ‘ Oğlum annesi çok özlüyor ona anne olur musun?’ Dedim şaşırdı ne diyeceğini bilemedi.

Selçuk: ‘Hemen hayır deme ben sana oğluma anne ol diyorum. Hem de ben sana ve bebeğine sahip çıkayım.

Sen bana Hakan’ın emanetisin. Annem her gün bana evlen diyor ama ben gerçek bir evlilik istemiyorum.’ dedim

Kardelen: ‘ Ben ona anne olurum ama nasıl olacak ağabey.’ Dedi

Selçuk: ‘ Herkes bu evliliği gerçek bilecek ama sadece biz sahte olduğunu bileceğiz. Seninle evlenmeden oraya götüremem ailen rahat bırakmaz mahallelide.’ Dedim.

Kardelen düşünüyor.

Selçuk: ‘ Oğlum için.’ Dedim

Kardelen: ‘ Tamam olur kabul ediyorum.’dedi.

Selçuk: ‘ Resmi nikâhımız yapalım dini nikâhımızı iddet süresi dolunca kıyarız.’ Dedim.

Başını salladı. Allahım inşallah doğru yapıyorumdur…