Snow White's Imperfect Prince

CHAPTER 5

Debut Party

"A very good evening to each and everyone and welcome to Snow White's Debut Party. We would like to thank everyone for gracing this very momentous occasion because as they say, you only get to be 18 once. So let us all welcome our very own, the debutante, Snow White Salcedo and will be escorted by the handsome Manuel Palma. Let's give them a big round of applause." Pumalakpak naman ang mga bisita ayon sa kagustuhan ng host. Ang iba naman ay itinaas ang hawak nilang kopita.

Huminga muna ako ng malalim bago nagsimulang maglakad pababa ng hagdanan. While Manuel is gorgeously waiting for me ako naman ay kinakabahan ng sobra. I know I should be enjoying the moment but I can't help it I am having jitters right now. Nilibot ko ng tingin ang buong bulwagan. Lahat sila nakatuon ang tingin sa akin. Nanlalalamig ang mga kamay na inabot ko ito kay Manuel. He kissed my right hand at inangkla iyon sa balikat niya.

"Don't be nervous. I asked the magic mirror and he said that you're the prettiest of all! So don't you worry Princess Snow White." Bulong ni Manuel sa akin kaya naman napatawa ako. Kahit papaano nabawasan ang kaba ko. Manuel never fails me.

"Thank you for the compliment, Manny.." Nang-aasar ang tono ng boses ko.

Pasimpleng umirap siya sa akin habang naglalakad kami papunta sa harap kung saan may maliit na stage na uupuan ko. Isa itong magarbong upuan na nakalaan lamang para sa isang prinsesa -- and I am that Princess.

"Pasalamat ka at birthday mo..Hindi ka yata si Snow White e, ikaw talaga ang bruha sa real life." Pagtataray nito sa akin. Dahan-dahan ay tinulungan niya akong makaupo. Masyado kasing malaki ang pang-ibaba ng gown na suot ko.

Natawa ako."Di bale ampogi mo naman tonight." I just saw him rolled his eyes. Hindi yata nagustuhan ang sinabi ko.

Umiba ang tempo ng tugtog at muling tumayo ang host ng party.

"We would like to acknowledge the key persons who took a great part in making this joyous affair possible. Ladies and gentlemen, it is with great pleasure that I introduce to you the Parents of our lovely debutante, Mayor Ice Salcedo and her beautiful wife Mrs. Annie Salcedo. A big round of applause please. Thank you very much." Nagsipalakpakan naman ang lahat.

Kinuha ni Dad ang microphone at tumayo sa harap ng mga bisita at sa tabi naman nito ay si Mom na nakaangkla sa balikat niya.

Nagsimula na akong maiyak sa magagandang salita ni Daddy patungkol sa akin. But when it's already my mother's turn to speak bigla nalang dumilim ang paligid at bumukas ang malaking AVP. Makikita roon ang yugto ng paglaki ko. It started with my mom's preggy picture, when she gave birth in the hospital and so on..Naluha ako sa mga sinabi ni Mommy.

It was so overwhelming!

"And now, ladies and gentlemen without further adieu, let us now welcome the participants of the grand cotillion as they parade in all their glory." Pumailanlang ang musika na sasayawin namin.

Nagsimula na kaming sumayaw. Pakiramdam ko ay isa akong totoong prinsesa.

I saw Dannie and Joseph, they look awesome tonight. Nagkapalit-palit na ng kaparehas at nagtagpo na kaming dalawa ni Joseph.

"Happy Birthday, Snow. You really look like a princess." Nagniningning ang mata nito habang nakatitig sa akin.

He looks deliciously handsome tonight. I wonder where that delicious thing cane from?

"Thank you, Joseph.." Sagot ko rito at muli ay magpalit na naman ang kapareha ko.

Natapos ang grand cotillon waltz dance. Oras na para sa 18 roses at dance. Sinundan ng 18 candles kung saan nagbigay ng speech si Dannie para sa akin.

"Snow, ikaw lang yung taong naniwala sa kakayahan ko. You we're always there for me. Thank you sa lahat! Thank you for making me as your bestfriend. Happy Birthday and may God bless you more!" Naappreciate ko talaga ang sinabi ni Dannie. I hugged her tight because she played a significant role in my life.

Bigayan na ng regalo. Halos lahat ng kasali sa cotillon ay nagbigay ng regalo sa akin. Manuel gave me a pair of earing. Dannie gave a teddy bear.

"Thank you, Dannie..nag-abala ka pa! I really love it!" Niyakap ko ang regalo niyang pink na bear sa akin. I really appreciate every single thing na galing dito. I don't know why but I really love the fact that she cares for me.

"Galing sa aming dalawa ni Joseph yan.." Humawak ito sa braso ng nobyo. Ngumiti lang si Joseph sa akin na para bang nahihiya ito.

"Thanks Joseph..The bear is cute and I love it!" Lumiwanag ng kaunti ang mukha nito sa sinabi ko.

"Princess Snow, ihahatid na kita room mo. Di ba magbibihis ka?" Hinawakan ako ni Manuel sa kamay ko. Magkasama kaming umakyat sa itaas. I need to change my outfit because it's kinda heavy already. Nagpaalam ako kina Joseph at Dannie, inalalayan naman ako ni Manuel sa gown ko.

"Kung makatitig ka sa kanya parang gusto mong hilingin na siya nalang ang iregalo sayo ah.." Bigla nalang nagsalita si Manuel.

"What? I don't understand." Nagtatakang tanong ko rito. Ngunit alam ko naman talaga ang pinatutungkulan nito.

"I saw how you look at him. Pagbaba mo palang kanina sa hagdan ay siya na ang hinanap ng mga mata mo. May gusto ka kay Joseph pero hindi pwede dahil boyfriend siya ng bestfriend mo." Tinamaan ako sa sinabi nito. Yumuko ako para itago ang namumuong luha sa mga mata ko.

"Don't cry! Mahirap talagang ilabas ang totoong nararamdaman and I know that you know what I mean." Matalinhaga nitong salita pero may kudlit na dala sa dibdib ko.

Tumango ako sa kanya."Yeah, so what I am going to do now?"

"Ano pa?! Magbihis ka na at akitin mo si Joseph." Natatawang sabi nito at tumakbo palabas ng kwarto ko.

Sinipat kung muli ang aking sarili sa salamin. I am wearing a dress right now. Nirequest ko talaga na dress nalang ang pamalit ko. Makikisalamuha ako sa mga bisita and I want to feel comfortable. Tapos na rin naman ang picture taking kaya okay lang kahit hindi na ako nakagown. I decided to go down since I am already satisfied with my looks.

"I'm sorry.." Hinging-paumanhin ng nakabangga sa akin. Nasa pasilyo na ako ng may lalaking biglang lumiko paharap sa dereksyon ko.

"It's okay.." Sagot ko. I got surprised to know that it was Joseph who bumped me."Joseph?! Bakit ka nandito?"

"Hinahanap ko kasi ang CR.." Sagot naman agad nito.

"Tara, balik na tayo sa party.." Aya ko rito.

"Mauna ka na, pwede bang tumambay muna ako sa garden niyo?" Tinuro nito ang swing sa may garden. Ipinagawa ni Mommy iyon para sa akin noong bata pa ako. They don't allow me to go to parks before.

"Yeah, sure..Samahan na kita." Hindi ko alam kong bakit iyon ang namutawi sa labi ko. Inakay niya ako papunta roon.

"You received a lot of gifts earlier, sorry wala akong regalo." Magkaharap kaming nakaupo sa swing.

"Yeah, a lot na hindi ko naman talaga kailangan..Okay lang yun, ang mahalaga dumalo ka." Sagot ko rito.

"Pero gusto talaga kitang bigyan ng regalo kaso sa katapusan pa kasi ang sahod ko. Pasensya na talaga Snow.." Nahihiyang sabi nito sa akin.

"Huwag na.." Bumaling ako paharap sa kanya para ipakitang okay lang na wala siyang regalo. Eksaktong nakaharap siya sa akin at nakatingkayad ng kaunti. Tumama ang labi ko sa labi niya. I can feel tha air coming from his mouth. Nanlaki ang mga mata ko when he cupped my head and pulled it closer to him.

He is now kissing me. Bumitaw ako sa kanya at tumakbo palayo rito. He is cursing habang papalayo ako sa kanya. I decided to went back to my room. Sumandal ako sa pader pagkapasok ko sa kwarto hawak hawak pa rin ang labi ko.

Joseph Ernest Ramos stole something from me again. And it was my first kiss.

The most wonderful gift I had for my 18th birthday!