Chapter 37

1991 Words

Hindi ko na iyon pinagtuunan pa ng pansin o naisip sa buong magdamag. Ipinagpasalamat ko na lang kinaumagahan na nakatulog ako at hindi na ginambala pa ng isipan.   Ginising ako ng aroma ng kape ni Mama. She’s now at the balcony facing the morning image of the beach. Niligpit ko ang aking kinahihigaan at tumungo na rin sa sink upang magtimpla ng kape.   I’m not really fond of coffees. Subalit noong napilitan akong magsarili sa apartment, nagawa kong sanayin ang sarili rito upang magising ang diwa sa mga gabing marami akong kailangan tapusin. Way back, it was really hard for me. Hanggang ngayon ay hindi pa rin nagsi-sink-in sa akin na naging working student ako at naging independent sa loob ng maraming buwan.   Doon ko napagtanto kung gaano iyon kahirap. I came from a family who suppl

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD