ตอนที่4 ความหวังของเวย์วัฒ

895 Words
เวลาเดินไปตามเข็มนาฬิกาจนถึงเที่ยงคืน เวย์วัฒเริ่มตึงแต่ไม่ถึงขั้นเมา แค่อยากดื่มเหล้าคลายความเครียด แล้วหาเด็กวัยละอ่อนหิ้วติดมือไปด้วยสักคน รู้สึกอยากเปลี่ยนอาชีพจากหมอมาเป็นครู อยากสอนเรื่องเซ็กซ์วิชาเพศศึกษา "คุณเวย์ครับวันนี้มีเด็กใหม่มาเยอะเลยลองเช็กของหน่อยไหมครับ"ผู้จัดการร้านรีบเข้ามารายงานไม่ได้ตั้งใจบอกใครนอกจากเจ้านายที่ชื่อเวย์วัฒ เพราะเจ้านายคนอื่นรักเดียวใจเดียวถอดเขี้ยวแขวนกันหมดแล้ว "ขอเด็ดสุดจ่ายไม่อั้น"ยกมุมปากยิ้มนิดๆ ไม่กลัวหรอกเรื่องกระเป๋าฉีกขอให้เด็ดถึงใจก็พอ ขย่มจนเตียงพังยิ่งดี "อย่าสดนะมึงป้องกันด้วย เดี๋ยวเอดส์แดกก่อนได้หมั้นกันพอดี"พยัคฆ์เตือน เป็นคำเตือนที่คนอย่างเวย์วัฒได้แต่ฟังเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา เขาเป็นหมอเรื่องสดไม่มีทางป้องกันทุกอย่างแน่นอน ชอบเอาแต่ก็ไม่มั่วจนปล่อยให้ตัวเองต้องติดโรคและไม่พร้อมที่จะปล่อยลูกรักนับล้านตัวเข้าไปในมดลูกที่ไม่สะอาดของใคร ไม่ใช่ดูถูกแต่ไม่เคยเจอสดซิงสักรายตั้งแต่เอามา "ยืนรออยู่หน้าห้องนะครับ ชุดแดงผมสีน้ำตาลอ่อน เด็กและเด็ดครับไว้ใจผม"ทิปหนักๆ ถูกยัดใส่มือผู้จัดการ รางวัลสำหรับคนรู้งานแบงก์สีเทาก็จะหลายใบหน่อย เวย์วัฒลุกขึ้นเต็มความสูง รูปร่างสูงโปร่งโคตรดูดี ใบหน้าเกลี้ยงเกลา หล่อเหลา เข้มจนบาดลึกไปถึงขั้วหัวใจของสาวๆ เวย์วัฒชอบเซ็กซ์แต่ไม่ชอบการผูกมัด ใครเสนอมาเขาสนองตอบ เซ็กซ์จบแยกย้ายไม่มีต่อรอบสอง ครั้งเดียวก็เกินพอเพราะเขาไม่ชอบรสชาติเดิมๆ แสนดีจากที่ดื่มเหล้าปั่นกลายเป็นถูกบังคับให้ดื่มเหล้าสีอำพันแบบเพียวๆ จากที่มึนอยู่แล้วสิ่งรอบตัวกำลังเริ่มหมุนจนเธอรู้สึกอยากจะอ้วก แสนดีขอแยกตัวออกจากเพื่อนๆ ตั้งใจจะโทรหาคนขับรถที่บ้านให้มารับหลังจากที่เข้าห้องน้ำเสร็จ จากที่จะให้เพื่อนๆ ไปส่งดูแล้วก็คงไม่ไหว ส่วนเพื่อนๆ กำลังทยอยกลับเช่นกันเพราะเมาหนัก มิ้น แจน ขนม กลับด้วยกันเพราะมีคนรถของมิ้นมารับ แสนดีไม่ได้ชะล่าใจเพียงเพราะคิดว่าในคลับคงไม่มีอะไรน่ากลัว… ร่างบางเดินเซจนแทบจะพยุงตัวเองไม่ไหว ห้องน้ำชั้นล่างคนเยอะไปเธอจึงเดินเลี่ยงขึ้นบันไดไปยังชั้นบน ชั้นบนนั้นไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน ปกติจะมีการ์ดเต็มไปหมดแต่วันนี้หายไปไหนกัน แปลกใจแต่แสนดีก็ไม่ได้สน ร่างบางที่เย้ายวนยืนพิงอยู่หน้าบานประตูที่เขียนไว้ว่าห้องVVIP เพียงไม่กี่ก้าวก็จะถึงจุดหมายปลายทางคือห้องน้ำ แสนดีหลับตาพริ้มเชิดหน้าขึ้นคล้ายกับต้องการอากาศที่สะอาดเพื่อหายใจ แก้มใสที่ขึ้นสีสุกปลั่งด้วยฤทธิ์เหล้าที่มีกลิ่นฉุนและแรง เมื่อรู้สึกไม่ไหวร่างกายจึงค่อยๆ ทรุดลงจนแทบจะร่วงถึงพื้น หมับ!! แขนแกร่งที่อยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวรีบคว้าเอวคอดกอดคนตัวเล็กที่เกือบจะลงไปนั่งกองแหมะบนพื้นที่สกปรก ชุดแดงสีผมน้ำตาลอ่อนนี่สินะของดีที่ค่ำคืนนี้ผู้จัดการร้านการันตีว่าดีและเด็ด ยอมรับว่าถูกใจ กลิ่นกายจากร่างบางหอมยั่วยวนจนเวย์วัฒกระสัน กายบางทรวดทรงองเอวดูท่าน่าจะหวานไปทั้งตัว ใบหน้ารูปไข่งดงามในแบบฉบับสาวเอเชีย จมูกรั้น ปากนิด แก้มอิ่มน้อยๆ โคตรน่าฟัด ฟอด ฟอด จุ๊บ!! อื้อ!! เสียงครางจากคอบางหวานล้ำจนเวย์วัฒยิ้ม ร่างบางที่อยู่ในชุดน่าถอดถูกช้อนขึ้นแนบอกแกร่งที่มีสติไม่เต็มร้อย ไม่ได้เมาแต่ก็ไม่ปกติ เวย์วัฒออกไปทางประตูด้านหลังส่วนมากเขาจะเข้าออกทางนี้ เบื่อที่จะต้องเจอผู้คนมากมายด้านหน้า โคตรน่ารำคาญโดยเฉพาะผู้หญิงที่เสนอตัวเข้ามาพร้อมจะขึ้นเตียง ประตูรถถูกเปิดโดยการ์ด ร่างบางถูกวางลงบนเบาะเธอหลับใหลอย่างไม่ได้สติ โดยหารู้ไม่ว่าภัยกำลังมาถึงตัว เวย์วัฒแทรกตัวขึ้นมานั่ง เอี้ยวตัวดึงเบลต์เซฟตี้ความปลอดภัยทั้งตัวเขาและร่างเล็กพร้อมกับสูดดมความหอมตามซอกคอ ยอมรับว่าหื่นอย่างหน้าไม่อาย ใบหน้าหวานหันมาทางเวย์วัฒอย่างไม่ตั้งใจขนาดหลับยังสวย อกใหญ่ที่ล้นขอบตัวบราโคตรเซ็กซี่ เวย์วัฒโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ใช้ปลายนิ้วไล้เนินอิ่มที่โชว์หราเชยคางที่ง้ำขึ้น โฉบปากหยักลงดูดดึงความหวานในโพรงปากอุ่นที่เจือไปด้วยรสชาติของแอลกอฮอล์ที่นุ่มลิ้น จูบที่เนิ่นนานจนแทบไม่อยากปล่อยวางแต่ต้องตัดใจเพราะคงมีอะไรที่หวานกว่าปาก แค่คิดก็ใช้สายตาไล่มองไปที่ตรงสามเหลี่ยม ที่มันคงจะหวานกว่าปากที่เขาดูดไปเมื่อครู่ "หวังว่าร่างกายของเธอจะทำให้ฉันผ่อนคลายและคลายเครียดได้อย่างไม่ผิดหวังนะแม่สาวน้อย"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD