Kabanata 43
Syrin's POV
Bigla itong yumakap sa akin, umiiyak habang tinawag akong mama. Pumintig ang puso ko sa takot at kalituhan.
“Bata, hindi ako ang mama mo. A-anong nangyari sa’yo?” nag-alala kong tanong sa kanya, ang mga kamay ko’y marahang hinihimas ang likod niya habang naguguluhan.
Kumalas siya sa pagkakayap sa akin at tumingin ng diretso sa mga mata ko. “Hindi, ikaw ang mama ko,” giit niya, na lalong nagpalabo sa aking isipan. Napatingin ako kay Agathus, na pareho rin ang pagkabigla.
“Bata, nasaan ang mga magulang mo? Bakit ka nandito at nag-iisa?” tanong ko, ang mga kamay ko ay nag-aalalang nakatukod sa mga balikat ng batang umiiyak.
Bigla na lamang itong nawalan ng malay. “Bata, gising!” inalog-alog ko siya, ang puso ko’y nag-uumapaw sa takot. Sinuri ko ang pulso niya, at
