Syrin's POV
Tatlong taon na ang lumipas mula nang masunog ang nursery kung saan naroroon ang Baby Sythus ko. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap na nawala siya sa akin nang gano’n kabilis.
Nasa veranda ako ngayon, nakatanaw sa kalangitan habang kumikislap ang mga bituin. Hindi ko na alam kung anong oras na. Tahimik ang paligid—tanging ang patak ng luha ko ang gumuguhit sa katahimikan.
“Wish you were here, anak ko. Sana balang araw bumalik ka sa akin. At kapag dumating ang panahong iyon, wala na akong ibang hihilingin pa—makasama ka lang muli.”
“Syrin, where are you?” tawag ng asawa kong si Agathus.
Nagpunas ako ng luha bago sumagot. “I'm here at the veranda!”
Inayos ko ang sarili—breathe in, breathe out.
Ilang saglit lang ay lumabas siya at niyakap ako mula sa likuran. “Are y
