Chapter Fifteen

2100 Words

Syrin's POV Niyakap ako ng mahigpit ni Jove. Nakatayo sa may gilid si Manong Isyong, alalang-alala ito sa akin. “Psssh! Tahan na, wag ka ng umiyak. Simula ngayon parte ka ng pamilya namin. Hindi ka na nag-iisa, Sy!” nagulat ako sa sinabi ni Jove sa akin. Nabuhayan ako sa sinabi niya. “Oo nga, Sy! Parte ka na ng pamilya namin.Hindi ka na nag-iisa.“Sang-ayon ni Manong Isyong sa sinabi ni Jove.. Kumalas ako sa pagkakayakap kay Jove. “Talaga? Kahit ngayon mo pa lang ako nakilala?” Matipid siyang tumango. “Kahit hindi niyo ako kadugo?” tumango si Manong Isyong sa akin. “Oo naman, Sy. Hindi naman basehan kung magkadugo at hindi eh ang importante ang nilalaman ng puso. At t'saka una pa lang kitang nakita, magaan na ang loob ko sa'yo. Naalala ko sa'yo ang isa ko pang anak na nawalay sa am

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD