CHAPTER 38
BAKIKONG POV
Dalawang taon na ang nakalipas mula sa pinakamadilim na bahagi ng buhay namin mula sa kaguluhan, pagkakanulo, at pagkawasak ng tiwala. Ngunit sa bawat luha at sakit, may natutunan kaming aral na ang pagmamahalan ay hindi nasusukat sa kadalian ng buhay kundi sa kakayahang bumangon mula sa pagkakadapa.
Ngayon, habang nakatayo ako sa grandeng bulwagan, nakasuot ng malinis at eleganteng tuxedo, hawak ang kamay ng babae na matagal kong minahal at pinaglabanan sa gitna ng unos si Rara ramdam ko ang kabuuan ng katahimikan at kaligayahan. Ang bawat mata sa paligid namin ay nakatuon sa amin: pamilya, mga kaibigan, business partners, at ang mga anak namin, sina Hasra at Jhonax, na punong-puno ng tuwa at ngiti.
“Ready ka na ba, mahal ko?” mahina kong bulong sa tenga niya h
