BAB 41

2343 Words

(Solace) Lulan kami sa kotse ni Santie, kababalik lang namin. After I passed out last night, Santie decided to bring me home. "Sigurado ka bang ayaw mong magpatingin sa doctor?" tanong nya, nasa pagmamaneho ang pokus nya. Ramdam ko ang pagkaalala nya. "Yes. I'm just tired last night kaya nawalan ako ng malay." "Pinagod ba kita?" pangiti- ngiti nyang tanong at sandali syang napasulyap sa akin. Mas pinili kong wag syang sagutin at itinuon ko ang aking sarili sa pagtingin- tingin sa labas ng bintana. Nag- init ang aking pisngi nang naalala ko ang ginawa namin kagabi. Para akong nasa isang karagatan, alam kong malulunod ako pero imbes na umahon, mas lumangoy pa ako sa ilalim na bahagi, para makita ko ang kagandahan na nasa ilalim kahit alam kong napaka- risky ng gagawin ko. Ito ang n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD