White Flag (R18) (COMPLETED)

15

Sa loob ng ilang araw, masasabi kong wala talaga kaming kasawaan ni Sato. Pag parehong inaabutan ng libog, kahit saan, basta’t walang tao ay doon nagkakantutan.

Ewan ko ba, sinabi ko naman sa sariling mali ang mahulog kay Sato. Na noon pinipilit kong pigilan ngunit heto, natutulala sa isang tabi at hindi malunok ang katotohanang kahit anong pigil ko ay wala na... hulog na hulog na ako roon sa tao. Hindi ko rin masisisi ang sariling ganito, sa ilang araw na magkasama kami ni Sato at kung paano nito pakisamahan at respetuhin si Nanay, di talaga maiiwasang magkagusto ako rito.

Napakabait ni Sato. Sobra. Na pakiramdam ko kalabisan na itong nararamdaman ko.

Kahit na, single naman si Sato.

“Do you like it?” Nangingiting tanong ni Sato habang tinutulak ang mabigat na sofa papunta doon sa gitna ng living room.

Kanina ko pa nililibot ang buong sala. Maaliwalas at malapad ang lugar. Ang sarap-sarap dito. Pero syempre, wala akong balak na makitira, hindi ko naman boyfriend si Sato kaya imposibleng dito ako titira.

“Oo, ang ganda...”

“So you like it... here?”

Tumango ako. Kaya lang natigilan din noong marinig na parang ang haba naman yata ng patlang bago ang ‘here’. May ibig pakahulugan si Sato, kung tama ang iniisip ko, na gusto pa rin nitong dito kami tumira.

“M-maganda, Sato. Bibisitahin ka namin ni Nanay kung may pagkakataon.” Ngiti ko.

Biglang nawala ang ngiti nito. Tumango pa nga bago malumanay ulit na ngumiti.

“If you change your mind, my door is open for you and for Nanay.”

Sinasabi ko na nga ba. Kinlaro ko na sa kanya noon na wala akong balak na makitira sa kanya. Sobrang kalabisan na nga iyong nagbibigay siya ng allowance para sa pagkain namin ni Nanay! Iyon pa kayang makikitira kami rito?

“But you know... Sahr, pwede ka namang magstay sa’kin kahit ilang araw lang. I think I’ll be lonely if I just live here alone.” Pangungumbinsi pa nito.

Tumawa pa ako ng kaunti bago tinulungan ito sa mga gamit na kailangan pa. Wala akong naging sagot kaya hindi niya rin ako napilit. Desidido na kasi ako. Kahit sabihin pang gustong-gusto ko si Sato.

Sa tanang buhay ko, ngayon lang ako nahulog nang ganito kalalim. Na pakiramdam ko hindi na ako makakaahon kahit na kailan.

Iniisip ko nga, paano kung biglang magkagusto sa iba si Sato? Anong mangyayari sa akin? Saan ako pupulutin? Ngunit alam ko rin na hindi magtatapos doon ang buhay ko, maaaring may magbago, makakalimutan ako ni Sato, at hihilahin ako pabalik sa tunay kong pangarap.

Sa ngayon, ngingitian ko muna si Sato... magpapatianod ako sa ganitong klasing set up. Hahayaan ko ang sariling magtampisaw... hanggang sa tuluyang malunod.

Alas tres kaming natapos sa pag-aayos at paglilinis ng lugar.

Nag-aaya nga si Sato, “Let’s eat outside,” na kumain nga roon sa labas.

Nginitian ko ito at nagpatianod. Para talaga kaming magboyfriend/girlfriend. Magkahawak kamay pa na naghahanap ng makakainan dito sa labas. Hiniling ko ngang sana sa isang Filipino Restaurant na muna kami kumain. Nagke-crave ako ng pagkaing pinoy, kahit na laging ganoon naman ang luto sa bahay.

“-what about your tuition?” Tanong nito sa kalagitnaan ng matatamis na dessert.

“May ipon pa naman ako,”

Ngumiti ito, “Sabihan mo ako kung kailangan mo ng karagdagan, I’ll be happy if you let me help you.”

Tumango ako at dinampot ang isang puto, na may malaki at malapad na cheese sa ituktok. Natatakam ako, ewan ko ba, siguro dahil laging dinedyeta ko ang sarili kaya ganitong nasasarapan ako sa isang simpleng puto.

“Take out tayo?” Nakahilig na tanong nito. Tumango ako at itinaas ang puting puto. Natatawa nga itong nagtawag ng waiter at sinabi iyong oorderin para sa take out. Nagpadagdag lang ito ng leche plan para kay Nanay.

Di na kami dumaan sa unit nito, diretsong hatid na ako sa bahay. Tsaka may klasi pa kasi ako bukas at maaga ang gayak. Naiintindihan naman iyon ni Sato, pag-aaral na kasi iyon.

“You’ll be turning 18 next month, hindi na ako makokonsensya sa pinaggagawa ko sa’yo. I felt like I’m being pedo... kahit na, may consent at kahit na pareho nating gusto ‘to. Am I a groomer?” Tanong nito sa gitna ng pagsingit para makarating na sa bulwagan ng eskinita.

Bahagya akong gumilid para matitigan siya. Saka napalunok at umiwas. Ano ba itong nangyayari sa’kin?

Alam ko naman at tanggap kong ganito na talaga ang nararamdaman ko kay Sato. Kaso, minsan, natitigilan din ako.

“Hindi ko naiisip iyan, Sato. Alam kong mali na underage ako, a minor na hinahayaan kang gawin sa’kin ‘to. Madalas nga hindi ko rin maintindihan ang ibang tao, na madaling pangunahan kung ano ang mga nagiging desisyon ng iba para sa kanilang sarili. Hindi naman tayo pare-pareho ng mga karanasan at desisyon. Kaya, bakit kita ijujudge kung groomer ka ba o hindi? Edad lang iyan... hindi mo naman ako pinilit.”

Natigilan ito at namamanghang tumitig sa akin. Bahagya pa ngang natawa at dumukwang sa akin.

“Hindi rin naman ako makakaahon pa,” ngiti nito pagkatapos ng marahang halik.

Maaga akong gumayak kinabukasan, noon ko lang din napansin ang missed calls at texts galing kay Sato. Palabas na ako sa eskenita nang natanaw na nakaparada pala hindi kalayuan iyong sasakyan niya. Nandoon siya sa labas, nakatayo at naghihintay sa akin.

Ngumiti ako at lumapit. Hinapit niya nga ako at hinalikan, parang sanay na rin akong ganoon talaga ang ginagawa niya. Hindi na bago sa akin.

At hindi na rin bago sa akin na nakaangat ang isa kong paa at nakataas din ang sout na uniporme.

“You’re wet, Sahr... so ready to be fucked.” Sabi nito at kinakalabit ang tinggil kong alam ko na namamaga na noon.

Hindi ako umimik at kagat ang labing tinitigan ang sarili sa rearview mirror. Namumula ang pisngi ko, para akong lumiliwanag. Papunta pa lang ako ng eskwelahan pero pinagpapawisan na ako.

Hindi na rin ako mapakali at kinapa ang ibaba. Inumang ko iyong daliri ko at pinasok sa butas. Habang kinukurot ni Sato ang c******s ay siyang pagpifinger ko sa sarili. Napapasilip nga si Sato sa akin na natuwa pa yata lalo.

“Damn! You’re hot, Sahr....” natatawang saad nito.

Umiling ako at suminghap bago binilisan ang paghugot at pagbaon ng daliri sa butas. Dinalawa ko na at mabilis na napapaangat ang pang-upo ko.

“Aaaahhhh! f**k! Aanggg sarap!!”

Sumirit pa iyong katas sa sobrang libog ko. Napaupo ako, pinipisil pa rin ni Sato ang naninigas na laman doon.

Hindi ako makahinga, sobra akong naliliyo. At totoo nga yata iyong sinabi sa akin noon, na ang babae ay totoong nakakaramdam lang ng ligaya kung gusto rin ang kapareha. Kaya nga... hindi ko na iniisip iyong katotohanan na binayaran ako noon at paulit-ulit din naming ginagawa ito ni Sato.

“Please answer my call later, Sahr...” bulong nito bago ako pinakawalan.

Tumango ako at lumabas, nagulat nga lang na tanaw ko si Ava na bumibili ng kung ano sa katapat na school supplies store. Paalis na sana ako e kung hindi lang ito lumingon. Namimilog ang kanyang mga mata at naglakad palapit sa akin.

“May balita ako,” nasa gitna noon ng excitement at pagpipigil niyang sumambulat ang gusto nitong sabihin.

Tumango ako, mas lalo itong nagulat... alam ko kung bakit, wala naman akong pakialam sa kanya noon. Pero ngayon, kahit hindi naman ako kuryuso, ay hinayaan ko siyang magsalita. Kailangan ko rin kasing kumalma, medyo basa pa ang panty at talagang pumipintig pa iyong gitna ko sa ginawa namin kanina ni Sato.

“Naalala mo iyong page na may nagbebenta ng date sa college students? Iyong kasali ka?”

Tumango ako, kunot pa rin ang noo.

“Guess what?!”

Nakatitig lang ako sa kanya, naghihintay, habang sinisilip ko rin ang dinadaanan namin. Ayaw kong matisod, baka saan kami pulutin noon.

“Si Dolly!!” Umangat pa ng bahagya ang dibdib nito dahil sa rebelasyon.

Agad akong natigilan at tinitigan siya. Paanong nangyari iyon? Kilala ko si Dolly, Oo. Ngunit hindi kami ganoon kaclose para mag-usap. At ano naman ang dahilan kung bakit nasali ako roon? May kasalanan ba ako para gawin niya iyon?

“Iyong pinsan ko kasi, sinabi sa akin na may kinatagpo raw siyang college student, dito galing sa University. E baka daw kilala ko, e nagulat nga raw kasi noong nandoon na, iba naman ang nagpakita. Alam mo ba? Ikaw iyong binook niya roon! Alam mo yong gulat ko no’ng nalaman ko iyon? You know that I like you, Sahr... pero di ko kaya na pati pinsan ko e makikipagdate sa’yo. Ang gagong yon, babaero pa naman. E sa gulat ko, hinanapan ko siya ng picture noong date nilang dalawa. Iyong gulat ko para sa iyo ay mas doble noong nakita ko si Dolly! Puta! Langhiya! Parang gusto ko siyang sabunutan dahil ginamit niya iyong picture mo e maganda rin naman siya!”

Nakaawang lang ang labi ko. Paanong nangyari iyon? Hindi talaga kami close ni Dolly! At lalo na naalala ko iyong Baguio! Paano iyon?

Bigla akong kinabahan, ayaw ko ng gulo at ayaw kong masangkot sa kahit anong bagay. Importante sa akin na malayo sa kahit na sino. Oo nga nandiyan si Sato, pero si Sato iyon! Hinayaan ko siya, hinahayaan na mapalapit sa akin, dahil gusto ko siya! Kaya ngayon na parang lumalawak na ang mundo ko ay para akong nanghihina, dahil na rin sa kagagawan ng iba.

“Kailangan ko siyang kausapin,” lunok ko.

Nagtataka namang tumitig sa akin si Ava. Parang pati siya ay nagulat na ganoon ang desisyon ko.

“Samahan kita,”

Ayaw ko nga sana, mas gusto kong ako ang gumawa noon. Para kahit papa’no, tahimik ang buhay ko at walang gulo. Kaso kung siya lang itong nakakaalam, siguradong kailangan ko ng tulong niya mamaya.

Wala na yata akong ginawa buong umaga kundi isipin kung saang building ngayon si Dolly. Gusto kong komprontahin ito ngayong araw mismo. Habang buhay na buhay pa ang mga tanong sa isipan ko.

“Pa-out na tayo, hindi pa rin natin mahanap ang isang yon.” Nanlulumo ring sabi ni Ava.

Isang subject na lang at tumawag na rin kanina si Sato. Susunduin niya raw ako dahil kakain daw kami sa labas. Umoo na ako dahil kailangan ko ring magsumbong. I became dependent after accepting my feelings for him. Ganoon nga yata tayong mga babae... mahihina pagdating sa pag-ibig.

“Napapansin ko, lagi ka na yatang sinusundo niyan. Boyfriend mo na ba, Sahr?” Kuryusong tanong nito nang sabay din kaming lumabas.

Lumunok ako at hindi masagot itong tanong ni Ava. Gustuhin ko mang sagutin ay hindi ko magawa, hindi ko alam kung ano kami ni Sato. Masaya naman kami kung magkasama, ginagawa ang isang bagay na dapat magkasintahan o mag-asawa lang ang gumagawa at madalas na ring magdate. Wala naman siyang sinasabi.

Hindi na ulit nagtanong pa si Ava, sanay iyon na wala talaga akong imik. Hindi niya na ipinilit lalo na noong lumabas si Sato.

Bumyahe kami paalis sa eskwelahan. Dama ko na naman ang pagkakamiss ni Sato, na para bang katawan ko na lang itong nagpapasigla sa amin.

“P-pwede bang mag-usap na muna tayo?” Bulong ko rito habang sinasalo ang kamay nitong gumapang sa ilalim ng suot kong uniporme.

Nakakaintindi itong tumigil. Ngumiti pa sa akin habang pareho naming hinihintay ang pag-usad ng trapik.

“U-uh... kilala mo si Dolly? Iyong tinitigan mo noon sa bar sa Baguio?” Nag-aalangan na banggit ko roon.

Bahagya itong nagitla, pumintig ang dibdib ko sa gulat. Naninigas ang lalamunan ko sa pagkakabara. Ayaw kong isipin, pero... bakit pakiramdam ko sa reaksyon ni Sato ay may iba pa itong iniisip?

“O-oo, bakit Sahr...”

Lumunok ako, pinigilan kong bumara ulit ang lalamunan. Kinakabahan ako... ang dami-dami ko ng iniisip. Itong pagdududa ko gusto pang sumapaw.

“S-she’s using my picture...”

Tuluyan na itong lumingon sa akin. Nakaawang sandali ang labi nito, nakatitig sa akin. Normal naman ang mukha niya, medyo may kaunting reaksyon ngunit mas pansin ko ang pawis sa noo nito. Doon ako natulala at biglang sumikip itong dibdib ko.

“G-ginagamit niya sa isang booking site... p-parang dating site. P-pero kasi, pakiramdam ko hindi lang puro date-date lang iyon.” Kinakabahang sumbong ko.

“B-baka, for scam lang Sahr? Paano ka makikipagdate e lagi tayong magkasama. What are you worrying about, Sahr? We can delete those photos and report directly the website. Are you sure it was Dolly? She seems... nice.”

Nanigas ang mga daliri ko at naibaba ko itong mga mata ko.