Siguro nga sa isang katulad kong mababa ang lipad, isang normal na bagay na lang ang sumama sa lalaking hindi pa lubusang kilala. Kahit sabihin pang komportable kami sa isa't isa ay parang hindi pa rin tama.
Menor de edad at isang lalaking nasa wastong edad, na hindi mo alam kung tunay bang magsyota o hindi. Sa sitwasyon ko naman, alam kong hindi kami, pero heto at sumama pa rin ako.
"Let's eat," ito ang bungad sa akin ni Sato kinabukasan, medyo pagod nga kami at nakontento na lang sa pagtulog. Namangha talaga ako sa tanawin pagkalabas ng bahay. Tanaw ang mababang bahagi ng lugar, malamig pa ang simoy ng hangin. Kabaliktaran ng Manila kaya nanginig ako't tinawanan lang ni Sato.
"Why are you wearing such a sexy piece? Nilalamig ka tuloy."
Tawa nito habang nakaakbay sa akin at halos sakop nito ang katawan ko habang dikit kaming naglalakad-lakad. Tahimik ang lugar, siguro dahil umaga pa... o dahil sadyang hindi palalabas ang mga tao. Ng dapit hapon na eh natanto kong mas marami ang komportableng lumabas ng ganitong oras. Sabi nga niya pasyal pa raw kami dahil paparty daw kami mamayang gabi. Napatingala tuloy ako sa kanya na tinawanan niya lang.
"You're so small, Sahr..."
Dapat ba akong matuwa sa panunukso nito? Gayong parang malambing naman ang pagkakasabi niya? Pagkauwi nga pagkatapos ng dinner sa labas eh nagulat na lang ako ng bigla niya na lang akong binuhat, mabuti at hindi ako tumili... talagang nilambing-lambing lang ako nito habang nakapatong ako sa kanya at naroon kami sa sofa.
"Binyag muna bago ang bar," bulong nito at tinulak ako pahiga sa sofa, nag-init tuloy ang pisngi ko at napalitan din kalaunan ng pag-iinit sa ibaba. Ramdam niya yatang mako-collapse ako kalaunan ng naramdaman niyang humigpit ng kapit ng kalamnan sa kahabaan niya. Narinig ko nga siyang umungol ng bahagya. Samantalang kanina pa ako halinghing ng halinghing. Parang sa pusa. Nginisihan nga ako habang dinidiin ako sa sofa at lumulubog ng mas malalim. Iyon bang binubundol pati bahay bata
"Are you safe?" Seksi nitong bulong.
Napasinghap ako at mabilis na nagbilang sa isipan. Hanggang sa tumango.
"I'll shoot inside, subok lang."
Tumango akong muli, pikit ang mga mata habang dumudulas ang pekpek. Kapit na kapit sa kanya, kiliting-kiliti, na para bang natutuliro na lang ako sa nasilip na pagbomba ng pang-ibaba niya. Nakakailang nga eh, dahil kita ko.
Nakatatlong nginig pa ako habang inaabot ang pang-apat ng bigla dumiin ang pagbaon niya at kumakayod-kayod ng tatlong beses sa loob. Halos malagas ang buhok ko sa gulat, nganga nga akong nakatitig sa kanya habang nanginginig. Napangisi nga siya, samantalang kilabot na kilabot ako. Iyon bang masarap na parang nilipad ako sa malayo. Yong kiliti umabot hanggang bunbunan ko. Kaya siguro muntik na akong nahulog sa sofa. Mabuti niyakap niya ako ng mahigpit, na may kasamang gigil.
"The best," tawang-tawang bulong nito at umahon mula sa pagkakabaon. Nanginginig ang mga hita ko, lalo na at ramdam kong dumaloy palabas ang katas naming pareho.
"Have a rest first, Sahr. I don't want you going in bar very dead tired." Tapik nito sa bewang ko.
Tumango ako at nag-abot ng tissue sa coffee table. Nang hindi ko maabot ay siyang kumuha ng ipinunas sa ibaba. Nag-init na naman ang pisngi ko na pinigilan niya lang ng ngisi.
"Let's often do this, when we get back in Manila let's meet an OB... we'll ask her about birth control."
Tumango ako at kumalma. Para bang ang taas ng nilipad ko at ngayon malalim din ang bagsak. Hindi nga makahulma sa nangyari. Kung hindi pa ako inabutan ng tubig ni Sato, baka nalumpo na ako roon.
Nang lumalim na ang gabi, pinaghanda na ako ni Sato. Pinagsuot ng bondage dress, na kulay itim, pansin ko ngang masikip sa bandang dibdib. Siguro sadya iyon. Pati nagtakong na rin ako para hindi lalo magmukhang dwarf.
Nagningning ang mga mata ni Sato habang ginigiya ako palabas ng tinutuluyan namin. Hindi naman ako bago sa itsura ng mga bar. Doon ako nagtatrabaho, kaya parang sanctuary ko na ang lugar. Nag-VIP si Sato, ayaw daw kasi nito makihalo... medyo pansin ko ngang parang ayaw nito sa madaming tao. Pinagbigyan ko na lang din. Sa kanya naman ang gabi kaya wala akong say dito. Sa halip, nag-enjoy na lang kami at sa dami ng mga inuming inorder niya alam kong malalasing kaming pareho ngayong gabi.
Isang bote ng alak ang naubos ko samantalang tatlo naman kay Sato, inaya na ako nito pagkatapos para sumayaw sa gitna. Nandoon na naman ang mga moves nitong mas lalong nagpapasexy sa malaki at matangkad nitong pangangatawan. Pansin ko ngang pinagtitinginan siya ng ilang babaeng naroon, umiiwas lang ang mga yong may kasama... Ayaw siguro ng gulo.
Samantalang tulala naman akong nakatitig sa kanyang natatawa habang sinasayawan ako. Siya lang itong humila sa akin at pilit akong sinisiksik sa gitna ng dagat ng mga taong sumasayaw. Napilitan akong makisayaw, doon lang din ito natahimik at panaka-nakang ngumingiti habang sinasayawan din ako. Para siguro maging komportable at para na rin magawa kong makihalo sa sayawan.
"Sahr, had I ever tell you that you look so hot tonight?" Bulong nito na nginitian ko lang. Hindi ko rin alam kung anong sasabihin, kaya sa halip na magsalita ay napasayaw na lang din ako.
Mahina itong natawa at niyakap ang braso sa bewang ko bago napasayaw, sayaw na katulad ng enerhiyang binibigay ko. Minsan napapatodo, minsan keme... Kaya ganoon din si Sato.
"I just want to stay in our place and praise your body. You're my total turn on, Sahr."
Tipid na naman ang ngiti ko at lumingon sa kabila. Ni hindi ko alam kung dapat ba akong maging masaya o wag na lang. Pakiramdam ko kasi kalabisan na iyon, ayaw ko namang manamantala at alam naming pareho na wala kaming relasyon. Minsan nga para tumino itong isipan ko ay dapat sigurong paulit-ulit ko ring ipaalala sa sarili na magkaibigan lang kami ni Sato. At kung anuman ang nangyayari sa'min ay wala namang ibig sabihin. Simpleng landian lang iyan, uso na ngayon iyon. Kaya dapat siguro magbigay na rin ako ng boundaries sa sarili.
Nang napagod ay bumalik kami sa sofa at tinuloy ang inuman. Panay ang tanong ni Sato sa naging buhay ko noon, pati ang mga hilig ay hindi rin nito pinalagpas. Tipid naman ang mga naging sagot ko dahil ano pa nga ba? Kailangan ko ng boundaries. Mabait si Sato, a beast on bed, at hindi madamot. Kaya lang alam ko rin kung hanggang saan lang ako.
"I hope this will be not the last, Sahr. I liked partying with you. You're a nice girl." Ngiti nito bago lumagok ng matapang na inumin.
Tipid ulit ang ngiti ko at tumango bago tumungga ng inumin. Saka lumingon sa dance floor bago ibinalik kay Sato ang mga mata... Natigilan ito sa pag-inom at nakatitig nang mariin sa isang parte ng bar. Napasunod ang mga mata ko roon at napanganga na makita si Dolly, isang kaklasi... Irreg sa isang subject at ubod ang lapad ng ngiti. Masiyahin kasi ito, palakaibigan at kabaliktaran ng ugali ko.
Sinilip ko ngang muli si Sato at nakitang nakatitig pala nang malalim sa akin. Napailing pa ito bago nagpigil ng ngiti.
"Let's go home?" Aya nito nang naubos na ang pang-apat nitong bote.
Nanghihinayang man ay umuwi na nga kami. At sa isang gabi ay umulit pa si Sato, ngayon nga at parang kakaiba... Sinasamba niyang tunay ang katawan ko na ewan ko at madalas naman niyang ginagawa.
"Who's that girl?" Malalim ang hininga nito matapos tumabi sa akin.
Nagbara ang lalamunan ko at tama lang pala ang desisyon kanina na bigyan ng boundaries ang sarili dahil talagang napatunayan kong walang patutunguhan kung mahuhulog ako kay Sato.
I just saved myself!
"I-irreg student, kaklasi ko sa isang subject. Crush ng campus, mas matanda sa akin ng tatlong taon. A repeater, at mabait." Mahabang sabi ko at napapikit bago nagdesisyon na lingunin si Sato na nakatitig pala sa akin.
"Kaklasi mo? Do you even know who I was referring?" Kunot noong tanong nito.
Ngumiti ako at tumango. Hindi pa naman ako bulag para hindi mapansin kung saan ito nakatitig kanina.
"Would you be mad?" Nananantya nitong tanong sa akin.
Kumunot naman ang noo ko at mabilis na umiling. Obviously, kung anuman ang nangyayari sa'min ni Sato ngayon ay purely friendship lang. Friendship? Nagpapakana? Friendship lang? Totoo namang ganoon lang kami, binayaran niya ako noong una kaya di na rin bago ito.
"You sure? I honestly want to tell you that I like her." Kunot noong sabi pa nito.
Tipid naman ang ngiti ko at hindi na ulit nakatango. Natahimik lang siya at siguro dahil medyo lasing na nga kami at nakatulog kaagad ako, samantalang naramdaman ko na lang na niyakap ako ni Sato. Kinabukasan ganoon pa rin ang ayos naming dalawa, ako nga e dahan-dahang bumaba para makapaghilamos.
Natitigilan nga ako sa pag-iisip habang naghahanda ng kape ni Sato. Tama ba talaga na para akong tanga na gusto lang ay nakasunod kay Sato? Alam kong mali, na pisikal lang naman ang namamagitan sa amin, at heto kahit alam kong parang nagkakagusto na si Sato sa isa kong kaklasi ay nandito pa rin ako... Nagpapakalunod.
"Good morning, what are you making up?" Bulong nito bago yumakap sa akin.
Hindi ako nakaimik at inabot na lang sa kanya ang tasa at gumawa rin ng akin, hindi kape kundi gatas saka naghanda ng toast bread. Inabutan ko nga rin ito bago naupo sa katapat nitong upuan.
"Gusto mo si Dolly?"
"Dolly?"
Pansin kong parang hindi tanong iyon na nagkukumpirma sa pangalan ng babaeng nakaagaw pansin sa kanya kagabi. Para ngang nilalasahan niya ang pangalan ni Dolly.
Maganda si Dolly sa totoo lang, balingkinitan at morena. Medyo mas matangkad sa akin at promising ang mga mata. Kaya din maraming nakakagusto rito kasi parang nangungusap ang mga mata. Charming din kung ngumiti, palakaibigan... At higit sa lahat, kabaliktaran ko.
"Oo, yong kaklasi ko. Rinig ko wala itong boyfriend sa ngayon."
"Talaga?" Walang ganang inom nito sa kape.
Mabilis akong tumango at pinagmasdan ang reaksyon nito. Nagtataka nga ako bakit parang nawalan na ito ng interest. Samantalang napapatanong kagabi kung sino si Dolly. Siguro bangag pa sa inumin mula kagabi kaya hindi pa nag-uumpisa sa pangungusisa. Alam ko namang interesting si Dolly, kaya siguradong magugustuhan ito ni Sato.
"Ipapakilala kita kahit di kami close." Suhestyon ko.
Natahimik ito, tatlong lagok pa ng kape bago ito nagsalita.
"Why would you?"
Na-offend yata ako sa tanong nito. Hindi ako nakapagsalita habang nag-iisip kung ano ang tamang sasabihin. Alangan namang barahin ko siya at siya itong mukhang interesado kagabi at ngayon parang nawalan ng gana?
"Sahara, I guess I was giving you wrong signal. She's attractive, yes, but I am with you right now. Don't you think it will be an insult for you if I seriously continue liking that girl?"
Hindi ako nakaimik at halos malaglag ang panga habang nakatitig sa kanya na unti-unting napapangiti.
"We're still enjoying ourselves, kaya ayaw kong ipagpatuloy iyang nasa isipan mo. Ditch whatever plans we had in mind. Napatitig lang ako nang isang beses, at nasabi ko pang gusto ko iyon. Kaya lang mas gusto kong manatili muna sa relasyong 'to. If you found someone serious, then that's the time." Hinaplos pa nito ang ulo ko kaya natulala na lang ako.
Nakalimutan kong may boundaries pala akong iniingitan na parang nagkakalatay na ng bitak. Hindi tama at naiinis ako sa sobrang pagiging mabait ni Sato. Maiintindihan ko pa sana e kung sinabi nitong hindi pa siya handa sa isang relasyon kaya umiiwas. Sukat ba naman idinahilan ako na hindi ko rin maintindihan. Tanggap ko kung hanggang saan lang kami ni Sato, at sana wag niya kamong bigyan ng maling kahulugan ang relasyon naming dalawa dahil takot ako masaktan at hindi ako handang masaktan.
Ang gusto ko lang naman ay makapagtapos, may magbabayad ng tuition ko at makaahon sa hirap. And I don't think this mix signal from Sato is a right choice.