“LUCIEL!”
Mahigpit na hinawakan ni Chantria ang kamay ko. Kanina pa kami rito sa delivery room at kanina pa rin ako minumura ni Chantria dahil sa panganganak niya. Kung nakakamatay lamang ang mga salita, baka pinaglalamayan na ako.
This is my first time seeing her giving birth—hindi ko nakita ang panganganak niya sa panganay namin.
Hinalikan ko ang kamay niyang mahigpit na nakahawak sa akin habang inaasikaso siya ng doktor at ibang nurses na naririto. I assured her that everything will be okay.
Panay ang pagbibigay ng doktor ng instruksyon kay Chantria at kung ano na bang lagay ng bata habang ako ay kinakabahan na dahil matagal pa lang manganak ang mga babae?
I made my research, of course, at sabi nga ay hindi pare-pareho ang oras ng delivery ng mga babae. May ilan na sobrang tagal
