Tanghali na nang tuluyan silang makababa sa hapag-kainan. Naroon na si Margarita kaya naman pinamulahan ng labis si Angela. Nahiling na sana ay hindi ito nag-iisip ng kung anuman.
“Mukhang mahaba ang pinag-usapan ninyong dalawa kagabi at late na kayong bumangon.” Walang malisyang turan ng ginang.
“I-I’m sorry tita, we didn’t manage to join you for breakfast.”
“No issues, Angela.” Walang kangiti-ngiting sagot ng matanda at nagpatuloy sa tahimik na pagkain.
Medyo naiilang parin ang dalaga rito. Cold ang nararamdaman niyang pakikitungo nito sa kanya pero ang sabi ni Hans ay normal sa madrasta iyun. Margarita Monteblanco had always been like that evesince ayun sa katipan. Na lalong pinalala ng maagang pagka-byuda at pagkamatay ng nag-iisang anak.
“Siya nga pala Hans Joseph, tumawag ang
