หมอกบอกความต้องการของตัวเองกับคุณย่าและพี่สาวเสร็จแล้วก็ขอตัวขึ้นมาพักที่ห้องก่อน คิดว่าจะถือโอกาสเก็บของบางอย่างที่จะเอาติดตัวไปด้วย แต่ทันทีที่ก้าวขาขึ้นมาบนชั้นสองใครอีกคนที่เธอเห็นห่างๆ ในตอนแรกก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า
หมอกเงยหน้ามองคนตัวสูงกว่า แววตาของเขาเรียบเฉยไร้ความรู้สึกเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลย
“จะไปวันไหน” คำถามแรกตรงประเด็นและสะกิดใจอย่างจัง หมอกสบตาอีกคนด้วยแววตาไร้ความรู้สึกไม่ต่างกัน
“พรุ่งนี้ก็ไปแล้วค่ะ เสร็จธุระที่มหาลัยคือไปเลย”
“เสร็จธุระก็คงเที่ยงๆ หรือไม่ก็คงไม่เกินบ่ายโมง จะย้อนกลับมาเอาของที่บ้านก่อนหรือจะออกไปเลย”
“ไม่มาแล้วค่ะ จะเก็บของให้เสร็จวันนี้เลย” คำตอบในตอนนี้คือโคตรจะเบาหวิว ทั้งที่เป็นประโยคสั้นๆ แต่เหมือนหมดแรงจะพูดแล้ว
“งั้นพรุ่งนี้สักเที่ยง พี่โอนเงินให้” หมอกพยักหน้ารับส่งๆ เอาจริงๆ ไม่เห็นต้องมาถามเลย ถึงเวลาเธอก็ไป ส่วนเขาก็แค่เคลียร์ยอดที่ข
