“เกลียดหมอกมากเลยเหรอพี่ทัพพ์” หมอกเอ่ยถามพร้อมกับยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน แต่ต่อให้เธอจะแสดงออกแบบนั้น ทว่ามันกลับตรงกันข้ามกับความรู้สึกที่แท้จริงโดยสิ้นเชิง
“ทนหน่อยละกันนะคะ แค่ทนเจอหน้ากันแค่ครั้งคราวแหละ หมอกก็ไม่ได้รักพี่เหมือนกัน”
“ให้มันจริงเถอะ อย่าดีแต่พูด”
“เดี๋ยวหมอกรีบมีแฟนนะ เอาให้ดีกว่าพี่แน่นอน” หมอกผลักอกทัพพ์แรงๆ ให้เขาออกไปให้พ้นๆ หน้า เมื่อก่อนก็ไม่ได้ขนาดนี้นะ แต่หลังจากคืนนั้นแหละ คืนที่เขาคิดว่าเธอคือพี่ม่าน ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันเลยแย่มากลงทุกวัน
ก็ไม่ใช่เขาหรอกเหรอที่เป็นคนลากเธอเข้าไปในห้องนั้น ใจคอจะเอาแต่โทษเธออยู่แค่ฝ่ายเดียวหรือไง ถ้ามันจะผิด ไม่ใช่ผิดกันทั้งคู่เหรอ แล้วทำไมเอาแต่โทษเธอ
“ขอให้รีบมีเถอะ อย่าให้ความรักของพี่กับม่านพังเพราะเธอ” ขนาดเธอหันหลังเดินออกมาแล้วแท้ๆ แต่เขาก็ยังอุตส่าห์พูดตามหลัง
หมอกเชิดใบหน้าขึ้นก่อนจะหลุดเสียงหัวเราะออกมาอย่างแผ
