CHAPTER ONE HUNDRED SEVEN

1740 Words

Chapter 107: Hindi Pa Napapanahon Hindi pa nga ako napansin ng dalawa kasi nag uusap pa naman sila parang isang normal na araw lang sa kanila ngayon. Diri diritso ang lakad ko patungo sa ref at hinayaan ang mga magulang na mag usap sila. May iba kasi silang mundo kaya hindi na siya magtataka sa dalawa. Noon pa yan ganyan na talaga sila ka lambing na dalawa. Binuksan niya ang ref para maghanap ng puwede niyang lutuin naa ulam nila. Alam niyang tutungan pa rin siya ng kanyang ama sa pagluluto kaya bakit pa siya mag proproblema may chef naman na dumating. “Anton nasaan na ba ang asawa mo?” tanong na naman ng kanyang ama. “Pa natutulog pa po,” sagot naman niya nito. “Grabe ka naman Anton pinagod mo ata masyado si Anna,” ani pa nito. “Hay nako pa huwag kang magbiro ng ganyan pag nandito

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD