Cassian's POV
Pagkatapos kong magbalik-tanaw sa lahat ng nangyari, biglang nagsalita si Mommy.
“Son, sabi ng doctor puwede ka nang lumabas ngayon.
Or gusto mo bang mag-stay hanggang bukas?” malumanay niyang tanong.
“Okay naman na ako, Mommy. No need to stay longer,” sagot ko habang inaayos ang kumot ko.
Gusto ko nang umuwi — hindi para magpahinga,
kundi para harapin si Akira. Gusto ko siyang kausapin. Gusto ko siyang sumbatan sa lahat ng ginawa niya habang wala akong maalala. Sinabi pa ni Mommy na tuwang-tuwa raw si Akira nang dalhin ko siya sa pinagawa kong mansion.
Napangisi ako nang mapait.
“That mansion was never meant for her,” bulong ko.
Simula noong niloko niya ako, kinalimutan ko na ang lahat ng tungkol sa amin — lahat ng mga pangako, lahat ng alaala, lahat ng dahilan para
