My Son's Fairy Dad

Chapter 12

_AERON'S POV_

           Kasama ang mga babailan at lambana ay nagbibigay ng orasyon ang mga ito proteksyon para sa akin at lagusan upang mahanap ang aking pakay . 

           "Sa kalagitnaan ng karagatan ., Sa ibabaw ng langit ., Sa kalawakan ng kapatagan ., Mga nilalang na may buhay . Ipakita nyo sa amin ang paglalakbay upang ang mahal na ina ng hari ay matunton ng matagumpay . "

Isang malakas na hangin ang aming naramdaman . Isang liwanag ang nakakasilaw na lumabas sa aming salamin . 

          "Kamahalan . Sa kabilang dako ng salamin na yan . Ay nariyan ang iyon hinahanap . Dala ang aming basbas ay nawa'y magtagumpay ka sa iyong balak . "

Isang tango lamang ang aking ginawa . At tuluyan na kong lumusot sa nakakasilaw na lagusan . Hindi ko alam kung gano katagal na akong nakalutang ngunit alam ko na masakit ang aking binagsakan . 

          "Ahhhh . "

Nahulog ako sa isang puno . 

          "Sino yan !!". Isang boses babae ang aking narinig . 

Tumayo ako sa aking pagkakabagsak . Napatingin ito sa akin at tila nangilid ang luha . Dahan dahan itong lumapit . Sa anyo nito ay kawangis nya ang larawan ng aking ina ngunit pinatanda ang itsura nito . 

           ,"Ikaw na ba yan ?" 

Tuluyan ng nakalapit ang matanda . Humaplos ito sa aking mukha . Hilam ng mga luha ang kanyang mata.

          "Kawangis mo si Calixto . ".     Sa pagkakabanggit niyon ay napaluha ako sa kagalakan . 

          "Ina ! " at isang mahigpit na yakap ang aming dinama.

---------------------------------------------------------

            "Dito sa mundo ng tao ay hindi permanente ang buhay . Sa inyo namamatay lamang ang mga diwata kung hindi naaagapan . Pareho dito sa atin sa mundo ng tao ngunit ang pinagkaiba sa inyo ay walang limitasyon ang buhay . Bagkus dito ay meron hangganan ang lahat . "

Pinapaliwanag nito ang uri ng pamumuhay ng mga tao .

             " Ang amang hari . ".     Napayuko ako upang maitago ang lungkot .

             " Alam ko ".     Napatingin ako dito . 

             "Alam mo ?".     Tumango ito . 

Flashback 

      Maalinsangan ang gabi . Kaya ako ay lumabas ng veranda . Mula sa itaas ay tumingin ako sa aking bakuran isang maliwanag na nilalang ang aking nakita . Dala ito ng mga paro paro . Agad akong bumaba upang malapitan ang nilalang . 

      "Lara . Aking iniibig . "

Napaluha ako sa aking nakita . Batid ko na , na dumating na ang katapusan sa aking minamahal . 

      "Calixto . Bakit ngayon ka lang nagbalik . At sa aking wari ay di rin magtatagal . ". Puno ng kalungkutan ang aking mata . 

Unti unting lumapit si calixto.. humaplos sa aking mukha . 

      "Patawarin mo ko aking irog .. ako'y naunahan ng takot na baka di mo na muling tanggapin sa pagkakanakaw sa ating anak . Si Aeron . Ibinigay ko pa din ang pangalang nais mo . "

Ngumiti ako at yumakap sa aking iniibig . 

       "Lara . Si aeron ay magbabalik . At ipadama mo sa kanya ang pagmamahal na ipinagkait sa inyo ng panahon . Isang bagay pa . Sa pagkawala mo sa kanyang gunita . Lubgang naapektuhan si aeron sa pagkakaroon ng tunay na pag ibig .. naway ikaw ang magsilbing paraan sa kanya upang matutong magmahal muli . "

At sa iglap ay nawala na ang aking mahal .

         "Bakit hindi ka sumama kay ama sa aming mundo .?"

Napatingin ako sa aking ina . Tumayo ito at umupo sa aking tabi . 

         "Lubhang napakadelikado sa akin ng inyong mundo mahal ko . Kayo bilang mga diwata ay maaaring mamuhay dito sa amin ng matagal na panahon ngunit kame . Bilang mga tao . Ay hindi maaaring tumagal sa inyong mundo . Sinubukan namen ng iyong ama na pumasuk ako sa inyong mundo . Ngunit anak . Hindi ako makahinga sa loob ng inyong nasasakupan . Ang hangin na mayroon kau ay hangin lamang para sa mga may kapangyarihan na gaya mo . At ako , bilang isang pangkaraniwang tao . Wala akong kakayahan na manatili sa inyo . "

Bumakas ang lungkot sa mga mata nito . Ngayon naiintindihan ko na . Ngunit ..

           "Bakit ako inilayo ni ama sa inyo ?"

Ngumiti ito ng may pait sa mga labi . Hinaplos ng mapag muli ang aking mukha . 

           "Hindi ka iniwalay sa akin ng iyong ama . Kumalat ang balita sa aming bayan na ako'y nagsilang ng isang diwata . Kaya wala kameng nagawa ng iyong ama kundi ikaw ay kanyang dalhin sa kanyang mundo . Duon . Mas makakasiguro ako na ikaw ay mapapangalagaan . At eto ka na nga ngayon . Isa ka ng makisig na Pinuno ng inyong mundo . "

Sa mga rebelasyong akin natuklasan ay isa lamang ang nais kong mawala sa aking isip . Ang puot na bumalot sa akonh pagkatao sa pag aakalang ako'y hindi minahal ng sarili kong dugo . Nang ina na akala ko ay walang pagpapahalaga sa akin kailanman . 

------------------------------------------------

            "Ako'y magpapaalam na muna ina . Magtatalaga muna ako ng mga pinuno na maaari kong iwanan sa aking kaharian . Gusto ko kayong makasama ng matagal . Batid ko din na nangulila kayo sa aking ama."

Isang mahigpit na yakap ang aking natanggap sa aking ina . 

            "Ipangako mo sa iyong pababalik . Matagal kitang makakasama . "

Tumango ako at ngumiti sa aking ina . 

            "Isang bagay pa Aeron ."

Pigil nito sa akin pag alis . 

            "Ano ito ina ?"

Napabuntong hininga ito . 

            "Sa iyong muling pagbabalik subukin mo naman na hindi na sa ere lilitaw . Masisira ang maganda mong mukha sa kakabagsak mo mula sa itaas . "

At sabay kameng natawa ng aking ina sa kanyang kalokohan . Gaya ni ama ay pilya din pala ang aking ina . 

             "Mag iingat ka ina . Magbabalik ako at magkikita pa tayong muli . "

At sa pagsilip ng liwanag ay baon ko ang masayang ngiti ng aking ina . Ang pagmamahal na kanyang itinago ng matagal na panahon ay baon ko sa pagbalik sa aking kaharian .