NANGINGINIG ANG mga daliri na tinawagan ni Alana si Andres. Nagpasalamat siya nang sagutin nito kaagad ang kanyang tawag.
“Hello?”
Naipikit ni Alana ang mga mata, hindi makapagsalita dahil abala siya sa pagkalma sa sarili. Halos hindi niya namamalayan ang pagpatak ng luha sa kanyang mga mata. Halos hindi siya makahinga at labis na naninikip ang kanyang dibdib.
“Hello? Who’s calling?”
A sob escaped her throat. Natutop ni Alana ang bibig ngunit mas patuloy siya sa pagtangis. Hindi na niya napigilan ang sarili.
“Alana? Alana, are you all right?”
Kahit na paano ay nakakaginhawa sa sugatang puso ni Alana ang malasakit at pag-aalala sa tinig ni Andres.
“N-nagawa ko,” ani Alana habang umiyak. “Nagawa ko.” Alam niya na tama ang kanyang ginawang pagpapalaya ngunit hindi ibig sabihin niyon a
