“Mr. Vergara, Mrs. Vergara…” bumaling sa amin ang doktor.
Halos hindi gumagalaw si Kalix sa tabi ko, mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko na parang ayaw niya akong pakawalan. Ramdam ko kung gaano kalamig ang palad niya—senyales ng kaba na pilit niyang tinatago sa seryosong mukha niya.
Huminga nang malalim ang doktor bago nagpatuloy.
“Si Señora ay stable na po sa ngayon. Pero… nakaranas po siya ng mild stroke kanina.”
Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa katawan ko. Napalingon agad ako kay Kalix at nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata niya, nanuyo ang labi, at muntik siyang mawalan ng hininga.
“M-Mild stroke?” halos pabulong niyang ulit.
Tumango ang doktor. “Dulot po ito ng edad at ng kondisyon niya sa puso. Mabuti na lang at naagapan agad kaya hindi lumala. Pero kai
