“Anne, babam neleye gitti?” dedi Emir. Son günlerde favori kelimesi ‘baba’ydı. En başta çok garipsemişti. Ama kendisini demeye zorladıkça giderek alışmıştı. Hatta şimdi gayet hoşuna gidiyordu. Yiğit ise hala zorlanıyordu.
“İtalya’da işi varmış oğlum. Şirket göndermiştir. Üç gün sonra gelecekmiş.”
“Bizi telk etmedi değil mi?” dedi annesinin yüzünde yalanın izini arayan Yiğit.
“Sanmıyorum. Bence kendisinden o kadar çabuk kurtulamayacağız.” dedi Aslı neşeyle.
Ama içi o kadar rahat değildi. Onu asla affetmeyeceğini söylediği akşamın sabahında Umutcan mutfağa gelmiş ve birkaç günlüğüne uzaklaşacağını söylemişti. Belki de düşünmeye gitmişti.
Cevriye Hanım mutfağa geldi. Yaptığı ilk iş torunlarının yanaklarını öpmek olmuştu. Sonra kızına yemek hazırlamasında yardım etmeye başladı. İkizle
