My Husband is a Beast (SPG)

KABANATA 4

NAKAILANG beses na akong naghilamos sa loob ng banyo ngunit hindi ko pa rin magawang lumabas. Gusot-gusot na ang suot kong blouse gayundin ang pants ko kaya hindi ako komportable na makita ng mga staff na kanina ay magiliw na sumalubong at bumati sa akin. Sira na ang reputasyon ko dahil sa kagagawan ng anak ni Mr. De Guia.

Malakas akong nagbuga ng hangin. Napatingin ako sa door handle. Isa sa kinatatakutan ko ay baka bigla ba lang bumukas ang pinto at iluwa niyon ang lalaki. Ilang minuto na rin ang nakakalipas ngunit sariwa pa rin sa aking alaala ang mga nangyari.

Literal na kinain niya ang ibaba ko. Shocks. Kahit na tapos na ay umiinit na naman ang pisngi ko sa paulit-ulit na pag-replay niyon sa utak ko. Para akong sirang plaka na hindi na nakaalis sa isang tugtugin. Paano ka nga ba makakalimutan ‘yon? Nang bumaba na ang mukha niya sa kaselanan ko ay doon nagsimula ang pag-ungol ko ng walang humpay.

I tried to cover my mouth but I failed to stop from moaning. Sa bawat pag-ungol ko ay sinasabayan niya ng pagsipsip, pagdila at paghalik sa maselang bahagi ng katawan ko. I never done it before and I don’t know why it keeps showing on my mind. Gusto ko na lang basta kalimutan ang nangyari.

Mahina akong tumikhim at tumitig sa salamin. In just a short span of time, a history created. Ano pa kaya ang mukhang ihaharap ko sa lalaking kulang na lang ay kunin ang pinakaiingatan kong pagkabirhen. Paano kung nangyari iyon? Matutuloy nga kaya ang kasal na sinasabi niya? Why would dad allow that to happened? I’m sure he’s aware of everything. At hindi kikilos ng ganoon ang anak ni Mr. De Guia ng hindi naaayon sa isang kasunduan.

Muli akong nagbuga ng malakas na hangin saka tinungo ang door knob at pinihit. Pagbukas ko ay tumambad sa akin ang nakapamaywang na lalaki. Bahagyang nakakunot ang noo niya, madilim ang mukha at mariing tinitigan ang kabuuan ng mukha ko.

“I thought you’re already dead,” may panunuya sa boses niya. Kumalansing ang susi na hawak ng isang kamay niya. “Kung hindi ka pa lumabas ay handa ko ng siraan ang pintuan na ‘yan.” Inilahad niya ang kamay niya upang alalayan ako. Tinanggap ko na lang ‘yon dahil tila umuusok na ang ilong niya sa galit. “What took you so long? You made me worried.”

Umawang ang bibig ko upang magsalita ngunit nauwi lamang iyon sa wala. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin. Sa nakikita ko sa mukha niya, parang gusto niyang makipagtalo sa pinto na nais niya sanang buksan kung hindi ko pa siya naunahan.

Iginiya niya akong maupo sa single sofa. “Here. You can change your clothes. It must be uncomfortable to you,” turo niya sa gusot kong damit.

Napatitig ako sa supot na ibinigay niya. Isang pares iyon ng damit na halos katulad ng suot ko. Marahil naisip niya na rin na magiging usapin kung sakaling iba na ang saplot ko palabas ng De Guia Corporation building.

“I need your guards. I don’t want to draw an attention.”

“Having my guards will cause an attention, my dear wife.” Umupo siya sa arm rest ng sofa saka mabilis na sinamyo ang ilang hibla ng buhok ko. “Hmmn…”

“Stop. And please don’t call me your wife. W-we are not even yet married. Hindi maganda pakinggan.” Tumayo na ako hawak ang damit. “I need to change.” Humakbang na ako nang bigla na lang niya akong hilahin sa braso.

“I will call you my wife because you will be my wife. Alam mo naman kung paano ako nagpigil kanina, right? I respect your wish and I am very much willing to claim what’s really mine on the night of our wedding day. We’re almost there, hmn? And I know you already looking forward to it.” He gently kissed my hand. “The next time we did it, I will assure that you scream out loud…louder than a while ago.” He smirked and kissed my hand one last time.

“That will not happen,” I courageously replied. “Wala akong kinalaman sa naging kasunduan mo sa dad ko. Dahil kung nalaman ko agad, hindi ako pupunta rito, Mr. De Guia. I wouldn’t dare.”

“After what happened? Iyan lang ba ang masasabi mo, Miss Madelline Medina? Kahit pabulaanan mo pa ang lahat, hinding-hindi ko papayagan na hindi ka mapasaakin. Now that I’ve got a taste of you, I am the only man who can lick and suck – “

Malakas ko siyang sinampal sa pisngi. Nanginginig ang kamay ko pagkatapos niyon. “I-I’m sorry. I didn’t mean to – “

He crushed his lips to mine. Hinagkan niya ako sa uri ng walang pag-iingat. Mayamaya pa ay nalasahan ko ang pait ng dugo ngunit hindi pa rin siya tumigil. Ginagad niya ang loob ng bibig ko hanggang sa halos higupin niya ang laman no’n. Ikinuyom ko ang kamao ko upang itulak siya subalit sa laki at lapad ng katawan niya ay tila walang naging panama iyon sa kanya.

Lalo pa niyang idiniin ang labi niya sa akin hanggang sa hindi na kami makahinga. Nang bitiwan niya ako ay doon ako nagkaroon ng lakas upang itulak siya. Tinakbo ko ang banyo. Sabay na uminit ang dalawa kong mata sa nagbabadyang pagbagsak ng luha. I never humiliated that way. Sino siya para gawin iyon sa akin? Hindi ako papayag. I need to protect myself. Wala na akong pakialam sa kasunduan nila ni dad. Kahit pa itakwil ako ng sarili kong ama, huwag ko lang siya makita ulit ay handa kong tanggapin.

I will never like a man like him…ever in my life!

Paglabas ko ng pinto ng banyo ay nakaabang na naman siya. This time, his face hits different. Dinaanan ko lang at saka mabilis na hinanap ang dala kong bag.

"Look, Maddie. I didn't mean to do it."

Mayroon pa siyang ibang sinabi ngunit hindi ko na pinakinggan. Diretso na ako sa pinto saka lumabas ng walang paalam sa kanya.