JAX
“DAMIEN, malayo pa ba tayo?” hinihingal na tanong ko. Ilang matataas na damo na ang dinaanan namin ngunit hindi ko pa rin matanaw ang kweba na sinasabi ng nakausap kong si Ian. “Sigurado ka ba na ito ang tamang daan?” Nilingon ko ang batang tila kinakapos na rin ng paghinga.
Lakad-takbo ang ginawa namin upang marating agad ang pinagdalhan sa asawa ko. Tiyak na matatagalan pa ang pagdating ni Hiro at ni Ian kasama ang mga pulis kaya kailangan kong bilisan pa ang bawat pagkilos ko.
“Malapit na po tayo, sir,” tugon ni Damien. Tinuro niya sa akin ang eksaktong kweba. Bahagyang natatabunan ng matataas na talahib kaya hindi ko agad nakita.
“Okay, hanggang dito ka na lang, Damien. I want you to get back at the rest house now. Darating doon si Hiro ang pinsan ko at si Ian na nakausap ko s
