Gece sessizdi ama Elif’in içi kıpır kıpırdı. Kuzey’in omzuna yaslanmış, gökyüzündeki yıldızları izliyordu. Her şey yoluna girmeye başlamış gibiydi. Kasaba halkı artık onları dışlamıyor, hatta yanında yer alıyordu. Ama içindeki huzur uzun sürmedi. Kuzey’in telefonu çaldı. Özel bir zil sesi... sadece bir numaraya tanımlı olan.
Kuzey hafifçe irkildi, telefonu eline aldı, ekrana baktı.
“Çağla Arıyor.”
Elif’in gözleri istemsizce ekrana kaydı. Kuzey telefonu reddetmekle cevaplamak arasında bir an tereddüt etti ama cevapladı.
“Ne istiyorsun?” dedi sert bir sesle.
Çağla'nın sesi telefondan soğuk ve hesaplı geldi. “Sana geçmişi hatırlatmaya geldim, Kuzey. Elif’in kim olduğunu, nereden geldiğini ve... aslında kimleri kandırdığını anlatmaya.”
Elif doğruldu. “Kimdi o?” diye sordu.
Kuzey başını
