Chapter LIII

2284 Words

Matapos na mahuli ang lahat ng tauhan ng Syndrome ay umalingawngaw sa paligid ang sirena ng ambulansya at mga kasama naming mga pulis. Iyon na rin ang naging hudyat na tapos na ang paghihirap naming ito. Mabilis na pumasok ang mga bagong dating naming mga kasamahan at agad nilang dinampot ang mga natitirang bandido. Inasikaso naman ng mga medic ang mga sugatan naming mga kasamahan. Sana lang at walang namatay. Pinusasan ko si Hugo pero dahil sa tindi ng tama niya ay kailangan muna siyang madala sa ospital at magamot. Mahigpit kong ibinilin sa mga kasama ko na kahit anong mangyari ay ‘wag magpapalapit ng kahit sino kay Hugo. Kahit sino. At pagkatapos noon ay dinampot na nila siya. Hindi naman na nagsalita si Hugo ng kahit ano pero naroon pa rin ang nakakairitang ngiti sa kanyang mga labi na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD