************
Dünyanın tüm kirlerini örten, günahları tövbeye itip sevapları getiren ya da yeni günahlara davetiye çıkaran en büyük unsurdu karanlık. Gecenin koynunda insanların aciz niyetleri, açığa çıkıp kimselere görünmeden ya bataklığa ya da aydınlığa koşardı.
Gece, siyahı kendine perde etmişti. Yıldızlar ve ay ise gecenin karanlık perdesinde yeryüzündeki insanlığın saklı iç yüzünü bir nebze gösterebilmek için ışığını gönderirdi. Gönderirdi göndermesine de insanoğlu geceden daha karanlık ruhuyla kan revan günahlarını balçıkla sıvayarak kapatmayı gayet iyi bilirdi.
Mezarın başında siyah toprağın üzerine bir dizi yukarıda diğeri ise aşağıda olacak şekilde oturdu genç adam. Tahtadan yapılmış emanet mezar taşına bir elini dayadı. Diğer eliyle de soğuk toprağı avuçladı.
''Zor oldu Seyf
