KABANATA 16
Sumubo siya ng isang kutsarang itim na kanin at saka nginuya ito nang dahan-dahan. Malagkit ito na parang tumatamis sa bawat pagnguya niya. “Masarap nga,” nakangiti niyang sabi.
Napangiti ang mga ito pagkatapos niyang kainin at lununin ito. “Sige lang, Malaya. Kumain ka lamang. Marami pa kaming ganyan,” sabi ng lalaking namumutla, na mukhang ito ang mas nangangailangan na kumain nang marami.
Hindi na mabilang ni Malaya kung nakailang subo siya ng masarap na itim na kanin. Napahawak siya sa kanyang tiyan na busog na busog. “Parang gusto kong matulog mahal ko,” sabi niya kay Silverio.
“Ihahatid na kita sa silid ko. Magpahinga ka na.”
“Ngunit kailangan kong bumalik sa amin.”
“Maaari bang manatili ka muna rito kahit isang araw man lang?”
“Paano si Ama at ang mga kapatid ko?”
