Every flick of the clock seems infinity to him. Ang bawat paggalaw nito ay parang mas lalong tumatagal na para bang hindi na ito gagalaw. Napabuntong hininga na lang siya at tamad na napatingin sa labas ng bintana habang nilaro-laro sa kaniyang kanang kamay ang panulat na hawak.
Hindi niya alam kung ilang oras na ba siya nandito sa kaniyang study room para mag-aral. Wala atang araw na wala siya rito. Halos dito na siya magkulong para lang mag-aral. Sa murang edad ay nag-aaral na siya at hindi naglalaro sa labas. Even if he finds it tedious, he can't do anything but study.
And besides wasting his time playing some random child games is also boring. Instead of wasting it on some temporary pleasure a child could get, why not spend it on something he could benefit in the future?
Everything
