Dumagundong ang aking puso sa labis na kaba at takot habang nakatingin sa aking anak. Parang nag slow motion ang paligid at kitang-kita ko kung paano nawalan ng balanse si Saia. Pero bago pa man tumama ang maliit ba katawan nito sa may kalakihang bato ay mabilis na gumalaw si Noah sa aking tabi at sinalo si Saia. Narinig ko itong nagpakawala ng mahinang mura at may gulat sa mga mata na tumitig kay Saia na gulat din at nakatulala lang habang nakatingin kay Noah pabalik.
Nagpakawala ako nang malalim na hininga at napahawak na lang sa nagwawala kong puso. Parang nakunan ata ng sampung taon ang aking buhay dahil sa nangyari. Mabuti na lang talaga at ang bilis ng reflexed ni Noah kung hindi ay baka nadapa na si Saia at tumama ang kaniyang ulo doon sa bato.
"Saia baby…" mahina kong tawag sa a
