My shattered childhood memories
1300 Words
Kumain sila ng umagahan na
iyon nang tahimik, mukhang wala
namang balak na iposas pa siya ng
lalaki. Madami siyang nais itanong
dito ngunit walang salita ang nais
mamutawi sa kanyang mga labi.
Matapos kumain, kukunin na sana
nito ang pinagkainan at akmang
dadalhin na sa kusina nang
magsalita siya.
Ako na at sariwa pa ang
sugat mo sa braso baka lagnatin ka
na naman mamaya kapag hindi
naampat ang pagdurugo niyan, salo
niya kahit di naman talaga siya
marunong maghugas ng plato.
Tahimik naman nitong inabot
sa kanya ang plato at lumabas ito
ng kusina.
Ano na naman kaya ang
nasabi kong masama at tahimik na
naman nagwalk out iyon sabi niya
sa sarili.
Sinasabon na niya ang plato
nang di sinasadyang dumulas ito
sa kamay at nagulog sa sahig.
Napasigaw siya at nagmamadaling
pinulot ang mga piraso ng nabasag
na plato nang biglang...
"Ouch !!! nakita niyang
nagdudugo ang daliring natusok
nang pinulot na basag na plato, siya
namang pagpasok ng kusina ni
Stallione.
What?....hindi nito naituloy ang
nais sabihin at napatakbo ito nang
makita ang pagdurugo ng daliri
niya.
Haist Miss hindi ka naman pala
marunong maghugas ng pinggan
bakit inagaw agaw mo pa sa akin
nasaktan ka pa tuloy?
Tahimik lamang siya habang
tinitingnan ang bawat galaw ng
lalaking tila may himig pag-aalala
sa naabutan.
Nagmamadali itong pumunta
ng silid nito at kinuha ang medicine
kit na ginamit niya kagabi dito, saka
sila umupo sa mesa at
nagsimulang linisin ang sugat niya.
Nakatitig lamang siya sa bawat
gawin nito at hindi makapagsalita.
Are you done checking on
what I am doing? untag nito sa pag
oobserba niya.
Bakit parang alam na alam
mo lahat ang ginagawa mo? Wala
sa loob na naitanong niya.
Paano mo naman nasabi Miss
eh ngayon mo lang naman akong
nakitang naglinis ng sugat mo?
I mean parang di ka nararatle
habang ginagawa mo ito at maging
ang ibang bagay tulad ng pagluluto
mo kanina?
One thing na gusto kong
malaman mo sanay ako sa mga
ganito dahil lumaki akong
independent na di katulad mong
nakahiga sa gintong kutsara.
Ah I see, so pinupunto mo na
mayaman kami kaya wala akong
alam at kaya ba kinidnap mo ako?
Huli na para bawiin pa ang nasabi
niya na nakapagpabago sa mood
nito.
Hinawakan siya nito sa
kamay at madiing sinabi na....
" Oo dahil mayaman ka kaya
kita kinuha sa inyo, masaya ka na
ba sa narinig mo?"saka siya tahimik
na iniwan ng lalaki.
Eh ano pa ba kasi ang dahilan
kung hindi dahil sa ransom money?
Di ba Lian? Iyon lang naman wala
ng iba pang dahilan. Bakit ba kasi
hindi mo napigilan ang bibig mo?
Naglakad lakad siya sa
dalampasigan dahil malaya siyang
nakakagalaw ngayon, siguro ay
dahil wala naman siyang
mapupuntahan dahil nasa gitna
talaga sila ng isla at hindi siya
makakaalis doon kung hindi
magbabangka na wala din naman
sa lugar.
Napangiti siya nang makakita
nang duyan na nakatali sa
magkabilang puno ng niyog.
Humiga siya dito at dinama ang
tahimik at payapang paligid na
tanging naririnig mo lamang ay
hampas ng alon sa dalampasigan
at huni ng mga hayop. Ito ang
buhay na di niya inaasahang
mararanasan kasama ang isang
estranghero.
Bakit kaya hindi pa ako
nahahanap ni Lolo? Kamusta na
kaya sila Mommy at Daddy at ang
kaibigan niya, bakit pinabayaan nila
ako, mga tanong sa isip na
nakatulugan niya dahil sa
nakakarelaks na ambience.
Nagising siya sa isang
banayad na halik sa labi. Ayaw niya
imulat angmata dahil alam na niya
kung sino ang gumagawa noon sa
kanyang mga labi.
Bakit hindi niya
matanggihan ang mga labing ito?
I love you my Princess Lian,
bulong nito.
May bahagi ng nakaraan
ang nagflash back sa alaala niya
nang marinig niya ang sinabi nito.
Flashback...
May kaunti siyang malay nang
ilabas sa dresser ng isang batang
lalaking tila mas nakakatanda sa
kanya ng limang taon ng mga
oras na iyon.
Pinagkatuwaan kasi
siyang ikulong doon ng isa nilang
kaklaseng bully isang masama ang
panahon na hapon. Kasabay ng
pagpalo niya sa loob ang lakas ng
kulog sa labas kaya tila walang
nakakarinig ng paghingi niya
ng saklolo habang umiiyak,
hanggang sa mawalan na siya ng
ulirat.
Binuksan nito ang dresser ng
buong lakas at binuhat siya
palabas, naaaninagan niya ang
kanyang knight in shining armour at
bumulong ito ng mga katagang
hindi niya malilimutan.
" I love you my Princess Lian,
sabi nito at matapos noon nagdilim
na muli ang kanyang paningin.
Nagising siya na nasa hospital at
nag-aalalang nakaikot sa kanya
ang kanyang Lolo Edmundo Daddy
Emilio at ang kanyang Mommy.
Mabuti naman at gising ka
na apo, sabi ng kanyang lolo.
Laking pasasalamat ko sa batang
nagligtas sa inyo kundi baka
nasuffocate ka na apo sa loob
noon.
Nagising siya sa pagbabalik
tanaw ng biglang kumulog ng
malakas. Napatakip siya ng tenga,
at biglang may yumakap sa kanya.
Oo nga pala nasa tabi nga pala niya
ang lalaki at hinalikan pa nga siya
nito kanina. Binuhat siya nito at
maingat siyang kumapit sa
kabilang braso nito upang hindi
masaling ang may sugat. Unti unti
nang pumapatak ang ulan at
malayo din pala sa bahay ang
narating niya kaya naman basang
basa na sila nang makaabot sa loob
ng bahay. Matatalim ang kidlat at
sunod sunod na din ang pagkulog
kaya napapapikit para di makita
ang liwanag ng kidlat at nakatakip
ang tenga para di marinig ang
kulog. Kumuha ang lalaki ng
pamalit na damit niya dahil basang
basa na siya.
You need to take a shower
para di ka magkasakit dahil
naulanan tayo.
Pero di siya kumikilos, dahil
paranoid talaga siya kapag
usapang kidlat at kulog na, ito
ang kanyang phobia.
Nang di kumilos ang babae,
binuhat niya ito at dinala sa banyo.
Tila tuod ito habang nakapikit at
nakatakip ang kamay sa tenga.
Talagang malaki ang takot nito sa
kulog at kidlat.
Magkakasakit ito kapag hindi
ito naligo so itinapat niya ito sa
shower habang bukas ito, mabuti
na lamang at maligamgam ang
lumalabas na tubig. Nagulat ito
nang mapatakan ng tubig pero wala
na iting magagawa kundi maligo.
Paliliguan mo ang sarili mo o
ako ang magpapaligo sa iyo Miss?
Parang wala sa sarili ito dahil
malakas pa din ang pagkulog at
pagkidlat. Kaya napagpasyahan
niya na paliguan ito. Binuhusan ito
at sinabon nang madalian ang mga
braso at kamay.
Para naman itong nabuhusan
ng yelo nang tatanggalin na niya
ang blouse nito para sabunin ang
katawan.
" Oopss! Mister okay na ako
ako na lang ang magsasabon ng
katawan ko. Nananamantala ka ata,
bakit mo ako pinapaliguan? saka
lang tila narealize nito na nasa
banyo sila.
Hoy Miss wala akong balak
pagsamantalahan ka ikaw na nga
tong inaalala ko at baka
magkasakit ka matigas pa ang ulo
mo at ayaw maligo dahil sa takot
na takot ka lang sa kulog at kidlat
kaya kita dinala dito.Mabuti naman
at nagising ka na sa bangungot mo
sa takot mo sa kulog at kidlat,
mahabang litanya niya dito.
Sabay iwan dito at pumunta
nasa kanyang kwarto.
Mula ngayon ay didistansya na
muna ako sa babaeng iyon at iniisip
niya na pinagsasamantalahan ko
ang mga kahinaan niya, baka
makarating pa kay Don Edmundo
kapag nagkaalaman na sabi niya
sa sarili. Pero honestly he is just
concern sa dalaga at ayaw niya
ito magkasakit, sa kabila ng
concern na iyon iba na pala ang
iniisip nito. Kung sabagay loko mo
kasi ninakawan mo na naman siya
ng halik kanina at one thing ikaw
ang nakauna sa kanya , but hindi
lang naman ako ang may gusto ng
nangyari sa amin ah, pakikipagtalo
sa isipan. You know what Stallione
I think you are falling for her
again ,pag- amin niya sa sarili.
Oo again....
(The secret behind that falling in love again, to be reveal on the next episode)
- Writer
