First time makapasok ni Kevin sa lugar na ito. Akala niya ay simbahan lamang ito pero namangha siya ng mapag-alaman na marami pang makikita sa loob. Iba rin ang kapanatagan ng loob ang naramdaman niya pagkatapak pa lang ng mga paa.
Hindi na rin siya nakipagtalo sa kanyang sarili at hinayaan ang katawan na kumilos ayon sa ninanais nito.
Isa na nga doon ay ang magkasalikop nilang mga kamay ni Ada. Tahimik lamang ang dalaga habang naglalakad sila at tinitignan ang mga magagandang tanawin sa paligid.
Napahinto siya at may binasa, "Pray, Hope and don't worry. Why a lot of this everywhere?" di niya naiwasang itanong.
"Isa 'yan sa mga ipinupunta rin rito. Ang makita ang mensaheng 'yan kahit saan ka lumingon ay mas nagbibigay ng pag-asa at pananampalataya sa taong makakabasa nito."
Napalingon
