Zana POV
Napapikit ako ay hinayaang lumapat ang labi niya sa akin. Naramdaman ko ang malambot niyang labi. Akala ko mas palalalimin pa niya ‘yon ngunit humiwalay din siya pagkalipas ng ilang segundo.
Nakangiti niya akong niyakap. Kung dati lagi niyang gustong may mangyari sa amin. Ngayon pinipigilan na niya ang sarili niya. Siguro dahil ang pagkaka-alam niya ay wala parin akong naaalala at ayaw niyang samantalahin ‘yon. Kahit paano nakaramdam ako ng kasiyahan.
Palubog na ang araw at inaya niya akong lumabas. Para pagmasdan ang sunset sa dalampasigan. Masaya kaming magkawak ng kamay habang nilalakad namin ang malawak na buhanginan.
“Zana…”
“Hm?”
“Wala ka pa din bang naaalala?”
Tumigil siya sa paglakad at hinarap ako. Kunot ang noo akong nakatingin sa kanya.
“Why?”
“I want to marry
