Chapter 42:
SABRINA
NAGUGULUHAN na tiningnan ko si Kuya Ale.
"Ano?" nanliliit kong matang tanong. He is so unbelievable. He just came here, angry, and now he want me to call off wedding? At hindi iyon hiling, kundi utos.
He brushed up his air in frustration. Lumapit siya sa desk ko at malakas na nilapad ang dalawang palad doon. Halos mapatalon ako sa gulat.
"I said, call off the damn wedding. I won't let you live in a miserable life like our parents, Sabrina," mariin niyang sabi.
Nahugot ko ang hininga ko at napatitig sa kaniya. A glimpse of idea came into my mind.
"You knew," halos hangin kong bulalas.
Madiin siyang nagmura at muling tumalikod sa akin, tila doon niya binubuntong ang pagsabog ng loob niya. Halo-halong emosyon ang nakita ko sa mukha niya nang muli niya akong harapin
