Yazarın Anlatımıyla Devam
Baran ve Alev konağa geldiklerinde, avluda toplanan kalabalığın uğultusu hâlâ sürüyordu. Alev bitkin, solgun yüzünü gizlemeye çalışarak Zozan Hanım’ın yanına yürüdü. Baran da annesinin önünde saygıyla eğilerek elini öptü. Yeni doğan kızlarının adını vermesi için dua istedi.
Zozan Hanım, gelen imamın yüzüne kısa bir bakış attıktan sonra yumuşak ama kararlı bir sesle,
“İsmi Narin olsun.” dedi.
İmam, minik bebeği kucağına alıp kulağına ezan okudu. Üç defa tekrar ederek,
“Senin adın Narin…” diye fısıldadı.
Baran, sanki o küçücük isim yüreğinin en derin yerine kazınıyormuş gibi, aynı kelimeyi dudaklarının arasından tekrar etti:
“Narin…”
Zelal Hanım ile Yakup Ağa da kısa süreliğine torunlarını kucaklarına alıp sevgiyle kokladılar. Alev, doğumun yorgunluğunu daha
