Verda’nın Anlatımıyla
Konakta akşama kadar mutfakta koşturup durdum. Ümmü Abla her zamanki gibi ciddi ve disiplinliydi. Derya ve Fidan’la ise aramızda tatlı bir atışma vardı, biri bir şey söyler, diğeri gülerek karşılık veriyordu. Ben de o neşenin içine karışınca zamanın nasıl geçtiğini anlamadım.
Akşam yemeği vakti yaklaştığında sofranın hazırlanması gerekiyordu. Masayı düzenleme işini ben üstlendim. Tabakları, çatal bıçak takımlarını, bardakları büyük bir özenle yerleştirdim.
Ellerim çalışırken aklım başka yerdeydi, Zozan Hanım’ın üzerimdeki bakışlarını hissediyordum. Gözleri adeta bıçak gibi keskindi, delip geçiyordu beni. Nefesim bile boğazıma düğümleniyordu ama belli etmemeye çalıştım. Güçlü durmalıydım. Zayıflık gösterirsem beni daha çok ezeceğini biliyordum.
Tutunduğum tek dalı
