Verda’nın Anlatımıyla
Hastaneden döndüğümüzde Yusuf ve Ceylan’dan ayrılıp doğruca mutfağa geçtim. Ev sessiz görünse de içinde hummalı bir telaş vardı. Ümmü abla, Fidan ve Derya çoktan hazırlıklara başlamıştı.
Ümmü abla beni görünce elindeki bezi bırakıp yüzüme baktı.
“Hoş geldin kızım. Baban nasıl oldu? Duyduk, çok üzüldük. Geçmiş olsun.” dedi.
“Sağ ol Ümmü abla, durumu iyi.” diyerek başımla onayladım. Bu haldeyken Bilal Ağa’yı düşünecek halim yoktu, tek isteğim biraz nefes almaktı.
Kahvaltı hazırlıkları tamamlandığında, masayı kurmak için Derya ile birlikte tepsileri salona taşımaya başladık.
Derya, tepsiyi masaya bırakırken bana bakıp,
“Sen odana geçip dinlen. Uykusuzluktan göz altların mosmor olmuş.” dedi.
“İyiyim ben Derya, sağ ol. Gerek yok. Hem Zozan Hanım’ın tepkisini üzer
