Verda’nın Anlatımıyla
“Verda… benim. Yusuf.”
Yusuf’un sesini duyduğum an, kalbim sanki kısa bir süreliğine yerinden çıkacak gibi oldu. Şaşkınlıkla doğruldum, saçlarımı toparlar gibi yapıp telefona daha sıkı sarıldım.
“Numaramı nereden buldun? Şaşırdım doğrusu.”
“Ceylan verdi sağ olsun.”
“Tabii ya… Ceylan.” dedim, hafif alaylı bir gülümsemeyle.
“Verda, hemen gitmek istiyorum demişsin ama… birkaç gün bekleyebilir misin?”
“Yusuf, bir an önce gitmek istiyorum. Polat abim de yardımcı olur.”
“Anlıyorum.” dedi sesi her zamanki gibi sakin, güven veren bir tondaydı. “Ama seni tek göndermek istemiyorum. En azından alışana kadar yanında olmak istiyorum. O yüzden işlerimi toparlamam lazım. İki tane ameliyat yapmam gerekiyor. Ondan sonra gitsek?”
Bir an düşündüm. İçimdeki korku ağır basıyordu
