Demirhan Konağı o akşam ışıl ışıldı. Salonun her köşesinde asılı duran kristal avizeler pırıl pırıl parlıyor, duvarlardaki altın işlemeli aynalar ışığı çoğaltarak konağa ihtişam katıyordu. Büyük sofralar kurulmuş, gümüş tepsilerde ikramlıklar dizilmişti. Herkesin üzerinde tatlı bir heyecan vardı çünkü Aktaş Aşireti’nin gelişi an meselesiydi.
Hülya aynanın karşısında son kez saçını düzeltti. Yüzüne hafif bir allık sürerken kalbi hızla çarpıyordu. Bu gece nişan yüzükleri takılacaktı. Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
“Allah’ım… Her şey güzel olsun,” diye fısıldadı.
Şansı gerçekten de ondan yanaydı. Çünkü Polat, yakışıklı, güçlü, sözünün eri bir delikanlıydı. Hülya onu ilk gördüğünde yüreğinde bir kıpırtı hissetmiş, o bakışların altında eriyip gitmişti.
Polat için de durum farklı de
