Hacienda Santillan Series 1-Hardest State Of Love

Katatapos lang ng klase ko ngayong hapon at pauwe na ako.Medyo malayo layo ang paaralan sa aming bahay.Kung ang iba ay nagpapasundo.Ako mas pinili na lang na maglakad.Nagtitipid kase ako at nag iipon na rin. "Sakay ka na,Ineng."Aya ni Mang rodolfo sa kanyang tricycle na puno na ng sakay na estudyante din na kagaya ko. "Hindi na po kailangan."Tugon ko. "Ikaw ang bahala."Aniya sabay paharurot sa kanyang tricycle. Punong puno na nga mag aaya pa.Saan naman niya ako pasasakayin kung sakali.Sa gulong? Napapailing na lamang ako na nagpatuloy sa paglalakad Palapit na ako sa amin nang matanaw ko ang mga nagkukumpulang tao sa may gilid ng daan.May mga naririnig din akong sigawan na hindi ko alam kung kanino galing. "Ano kayang meron doon?"tanong ko sa aking sarili.Nakiusyuso ako sa mga dakilang tsismosa sa amin na sina aling Marites at aling Juanda.Sila kase ang nakakaalam lahat ng tsismis dito sa aming lugar.At sakanila ko nalaman ang dahilan kung bakit may mga nagsisigawan Ayon sa kanila ay nabuntis si Ate Erika ng isang anak mayama at nagkakagulo ngayon sa kanila.Umiiyak siya habang nagpupuyos naman sa galit ang mag asawang si mang Simon at aling Lina nang dahil sa matandang babae na posturang mayaman.May dalawang lalaki itong kasama.Parehong matangkad at matikas ang pangangatawan.Nakasuot ng purong itim at may nakasuksok na baril sa gilid ng kanilang mga bewang.Sa palagay ko,bodyguard sila nung matanda. "Paki usap...umalis na kayo.Bago pa ako makagawa ng pagkakamali!"pagtataboy ni mang Simon sa kanila habang may hawak na itak.Nagpupuyos siya sa galit. "Aalis lang kami dito kung mangangako 'yang anak mo na lalayuan na niya ang anak ko!"prenteng saad ng matanda. Napapailing na lamang ako na nagpatuloy sa paglalakad.Naalala ko na naman si inay at ang masakit na sinapit niya sa angkan ng lalaking labis niyang minahal.Mukhang magiging magkatulad pa sila ni Ate Erika ng kapalaran.Parehong ayaw sa kanila ng mga magulang ng lalaking kanilang minamahal. Umibig lamang noon si inay sa isang anak mayaman katulad ni Ate Erika..Si Lola daw ang naging saksi sa labis nilang pag-iibigan. Ayon kay Lola ay mahal na mahal nila ang isat isa.Ni hindi nga daw sila nagkaroon ng problema sa mahigit dalawang taon nila bilang magkasintahan.Ngunit magmula nang ipakilala si inay sa angkan ng lalaking kanyang pinakamamahal.Doon na daw nag-umpisa ang napakalaki nilang problema.Nang malaman daw nila ang katayuan ni inay ay ipinakita daw nil agad ang pagkadisgusto sa kanya.Ayaw daw kase nila na sa hamak na isang dukha lamang mapupunta ang kanilang anak,at baka pera lang daw talaga ang habol ni inay.Kaya binayaran nila si inay para layuan ang kanilang anak kahit pa alam nila na ipinagbubuntis niya na ako.Ang masakit hindi man lang daw nagawang ipaglaban si inay. Nagpakalayo daw si inay nang hindi tinatanggap ang pera.At ayon pa rin kay Lola,nagkasakit si inay nang malaman na ang lalaking pinakamamahal niya ay nagpakasal na sa ibang babae.Nadepress daw siya habang ipinagbubuntis ako.Kaya nang isilang niya ako ay tuluyan na niyang pinabayaan ang kanyang sarili.Hindi na daw siya kumakain at iyak lamang ng iyak.Hanggang sa tuluyan nang sumuko ang kanyang katawa.Namatay siya nang mag dadalawang buwan pa lamang ako.Kaya lumaki ako na hindi man lang siya nasisilayan. Hanggang ngayon ay hindi mawala ang galit ko sa mga Castillano.Lalong lalo na sa taong may naging parte sa pagkatao ko na kailan ma'y hinding hindi ko matatanggap.Kasalanan nila kung bakit hindi ko man lang naranasan ang aruga ng isang magulang.Kasalanan nila kung bakit ako nangungulila.Kasalanan nila ang nangyari kay inay.Kasalanan nilang lahat! Kaya sumpa na rin sa akin ang mga mayayaman.Nakakatakot.Di bale ng mahirap.Basta mahal niya ako at kaya niya kaming buhayin ng mga magiging anak namin.Ayos na para sa akin ang ganun.At saka hindi ko naman hahayaan na ang future husband ko lang ang maghahanap buhay para sa amin.Tutulungan ko din siya.Magtutulungan kami. "Paano kung bigla na lang magpakita sayo ang ama mo.Tapos makikiusap siya sayo?"si Anna. Vacant period at kasalukuyan kaming nasa canteen.Nagmemeryenda kasama nila Bryan at Charmel. Sila lang ang tanging nakakaalam ng tunay kong pagkatao.May tiwala naman ako na hindi nila ipagsasabi sa iba.At nangako naman sila sa akin. "Malabong mangyari 'yon.May sarili na siyang pamilya.At sa pagkakaalam ko,sa Us na sila naninirahan,"sagot ko bago nagpatuloy sa pagsipsip sa tetra pack na orange juice. "Eh paano naman kung magkatotoo.Anong gagawin mo?Sasama ka ba?" "Hindi,"iling ko. "E diba mayaman siya?Makakabili ka na nang mamahaling kagamitan.Makakain ka na ng mga masasarap at higit sa lahat,makakapunta ka na sa lahat ng lugar na gusto mong puntahan.Plus,may driver ka pa.O di ba.Bongga!"Saad naman ni Charmel. Sumimangot ako.Hindi ko nagustuhan ang kanyang itinuran pero hindi ako galit sa kanya. "Sa kanya na lang ang kanyang yaman.Hindi ko 'yon kailangan.....Masaya na ako sa simpleng pamumuhay kasama si Lola,"sagot ko,bago huminga nang malalim. Nagkatinginan lamang silang tatlo pero ni isa sa kanila ay wala ng nangahas na magsalita pa. Pagkatapos naming magmeryenda ay sabay sabay na din kaming bumalik sa aming classroom. First year high school pa lang ako.Si Lola ang nagpapaaral sa akin gamit ang kinikita niya sa pagtitinda ng gulay pati na rin ng meryenda.Wala kaming sariling pwesto kung kaya't inililibot na lamang ni Lola ang mga paninda niya.Kapag wala naman kaming pasok ay tumutulong ako. Matanda na siya.At madalas na siyang magkasakit.Kung may mapagkukunan lang kami ng ikinabubuhay bukod sa hanap buhay namin ngayon.Baka pinatigil ko na siya sa pagtitinda. Pero anong magagawa kung ganito na lang talaga ang aming kapalaran.Ang tanging magagawa ko na lang sa ngayon ay pagbutihin ang aking pag-aaral. Ipinagdadasal ko rin na sana ay humaba pa ang kanyang buhay.Dahil gusto ko na masaksihan pa niya akong makapagtapos ng kolehiyo kahit medyo malabo.Gusto ko rin na iparanas sa kanya ang maginhawang buhay bago man lang sana siya pumanaw.Para kahit papaano'y makaganti man lang ako sa mga naging sakripisyo niya para sa akin. "Alis na po ako,La,"paalam ko.Nakahanda na ako para sa pagpasok ko sa paaralan. "Mag iingat ka,"bilin niya pagkatapos ko siyang halikan sa noo. Alas singko y media pa lang ng umaga nang lisanin ko ang aming bahay.Talagang inagahan ko dahil medyo malayo ang lalakarin ko. Ayokong mag commute.Maaksaya masyado sa pamasahe.Kailangan ko talagang magtipid.Ayoko kaseng umasa na lang palagi kay Lola sa tuwing may kailangan ako sa school. Hayst!Kung ipinaglaban lang sana ng walang kwenta kong ama si inay noon.Sana hindi kami naghihirap ngayon. "Napaka-aga mo na naman.Ah...alam ko na!Nagtitipid ka nga pala,"si kuya Loreto.Guard namin siya dito sa paaralan. "Kailangan eh..."Sagot ko nang nakangiti bago pumasok sa loob. Nagpasya ako na tumambay muna sa Library.Masyado pa kaseng maaga.Tahimik pa ang buong school.Malamang kami pa lang ni kuya Loreto ang nandito. Habang binabaybay ko ang hallway patungo sa library.May nakaagaw ng aking atensiyon.Isang ingay na hindi ko alam kung saan nanggaling.Medyo nakaramdam ako ng takot. Ngunit naglakas loob parin akong hanapin kung saan at kung kanino galing ang ingay.Baka kase akala ko lang na ako pa lang ang nandito pero mali pala ako. Sinundan ko ang ingay hanggang sa napagtanto ko na ang ingay na aking naririnig ay isa palang ungol. Nakuryoso ako kung kanini galing ang ungol na 'yon kaya nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa pinakadulong classroom.Matagal ng hindi ginagamit ang classroom na ito.Ginawa na lang nilang tambakan ng sirang mesa at upuan. Bahagyang nakabukas ang pinto kaya hindi na kailangan pang itulak para magbukas.Dahan dahan akong sumilip sa siwang ng pinto at ganoon na lamang ang gulat ko sa nasaksihan. Si Betty at Rafael.May may ginagawang kababalaghan! Nakatuwad si Betty habang nasa bandang likuran niya si Rafael.Nakahawak ang isang kamay ni Rafael sa bewang ni Betty habang ang isang kamay nito ay pinaglalaruan ang nakalitaw na dibdib ni Betty.At habang ginagawa niya yon ay kumikilos ang pang ibaba niyang katawan sa bandang pang upo ni Betty.Habang nagsasalpukan ang pang ibabang bahagi nila ay pareho silang umuungol.Ngayon alam ko na sa kanila pala galing ang ungol. Dito pa talaga sila sa loob ng paaralan nagtatalik.Hindi man lang sila nag alangan na gawin ang bagay na yan dito.Paano kung bukod sa akin ay may iba pang makakita.Ano na lang ang iisipin nila. Napakabata pa nila,jusko!Third year high school pa lang sila.At sa pagkakaalam ko ang pagtatalik ay ginagawa lang nang mag asawa. At saka,may tamang lugar ang pagtatalik.At hindi kung saan saan nalang. Habang ginagawa ba nila ito.Iniisip ba nila ang kanilang mga magulang na nagpapakahirap kumayod para lang mapag-aral sila.Tapos sila hindi pala pag aaral ang inaatupag kundi puro kalaswaan.Jusme! Dahan dahan akong umalis sa lugar na 'yon nang hindi gumagawa ng ingay.Ayokong malaman nila na may taong nakasaksi sa kanilang kalaswaan. Huminga ako ng malalim nang makalayo na ako.Nawala na sa isip ko ang pagpunta sa library.Sa garden na lang ako tumambay.Lumanghap ng sariwang hangin dahil hindi ko kinaya ang nasaksihan.Bigla din akong nakaramdam ng init sa buong katawan kanina sa hindi maipaliwanag na dahilan. Wala tuloy pumasok sa utak ko nang buong maghapon. "Lutang ka kanina.Napagtawanan ka tuloy,"ani Charmel. "Oo nga.Ano ba ang nangyayari sayo?"si Bryan. "May bumabagabag ba sayo?" "Wala naman.Napuyat lang ako kagabi,"pagdadahilan ko.Ibinaling ko ang atensyon ko sa ibang bagay para hindi nila mahalata na nagsisinungaling ako. Nandito kase kami ngayon sa harap ng gate.Hinihintay si Anna.May pinagawa pa kase ang guro namin sa kanya kaya siya nahuli. "Anong rason naman at napuyat ka?Huwag mong idahilan ang pagre-review dahil katatapos lang ng first quarter exam,"si Bryan muli ang nagsalita. Idinahilan ko na lang na maraming lamok kaya hindi maayos ang naging pagtulog ko,at para hindi na siya mag-usisa.Sa amin pa namang magkakaibigan.Siya ang hindi mo basta basta mapapaniwala.Hindi tulad ni Anna at Charmel na mabilis mauto. "Akalain mo 'yon.Sa Unang pagkakataon,namali ka ng sagot.Ikaw pa na pinakamatalino sa klase ang magkakamali ng isasagot sa simpleng katanungan lang.Napagtawanan ka tuloy,"tawang tawa na sambit ni Charmel. "Tao din naman ako na magkakamali din,"depensa ko sa aking sarili. Nagpatuloy pa rin sila sa pangangantyaw.Tinatawanan ko na lang sila,hanggang sa natahimik silang pareho. "Si Rafael at Bettina ba 'yon?"inginuso ni Charmel ang tinutukoy niya na nasa bandang likuran ko. Paglingon ko ay nakita ko si Rafael at Betty na magkaholding hands habang naglalakad. Uminit agad ang pisngi ko nang maalala ang nasaksihan ko kanina.OMG.Sobrang nalaswaan talaga ako.Hanggang ngayon klaro pa rin sa utak ko ang pangyayari. "Tama nga ang usap usapan.Hiwalay na pala sila ni Lucy at si Betty na ang ipinalit,"hindi makapaniwalang saad ni Charmel. "Di ba sila pa ni Lucy kahapon?Anong nangyari?Bakit bigla na lang si Betty ang kahawak kamay niya.Alam kaya ni Lucy ito?"naguguluhang saad ni Bryan. Maski ako ay hindi rin naguguluhan din.Totoo nga yung mga naririnig naming balita tungkol kay Rafael na isa siyang playboy.At kung magpalit daw ito nang babae ay akala mong nagpapalit lang nang damit.At ayon pa sa mga narinig ko ay hindi naman talaga siya seryoso sa pakikipag-relasyon.Ginagamit lang daw niya ang mga ito at kapag nakuha na daw ang gusto sa babae ay agad na nakikipaghiwalay at hahanap na naman daw panibagong biktima. Kung gano'n,may posibilidad na gawin din niya kay Betty ang nagawa na niya si ibang nakarelasyon niya dahil nakuha na niya ang gusto niya kay Betty?Kawawa naman si Betty kapag nagkaganun. Ano ba kase ang nagustuhan nila kay Rafael?Yung kagwapuhan lang ba?Yung tangkad ba niya?O yung matikas niyang pangangatawan. Marami namang mas gwapo sa kanya na may mas matikas na katawan na kayang sumeryoso sa isang relasyon. Baliw lang ang mga babaeng nagpapakatanga sa lalaking 'yon! "Sinong tiningnan niyo diyan?" Halos sabay kaming napabaling kay Anna na nandito na pala. "Si Rafael,may bago na namang biktima?"pagbabalita ni Charmel. "Ows...talaga?Sino?"Excited at kuryoso niyang tanong? "Si Betty,"si Bryan na ang sumagot nang kanyang katanungan. "Ang ibig mo bang sabihin,si Bettina Marquez?Yung transferee?" Sabay sabay kaming tumango bilang pagsagot.