Chapter 95
Josephine’s Pov
NAGISING ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Pilit kong hinaharang ang kamay ko upang hindi ako masilaw. Ngunit tumatama parin ito kaya bumangon ako at napatingin sa paligid.
Natulala ako saglit dahil hindi ko alam kung anong nangyayari. Bakit wala man lang akong maalala. Hindi ko alam kung bakit. Tinignan ko ang dalawa kong kamay dahil nagtataka ako kung sino ako. Bakit wala man lang akong maalala kahit isa.
Malalim akong huminga habang sinasabunutan ang buhok ko. Pinipilit ko ang aking sarili upang may maalala man lamang pero kahit isa ay wala man lang pumasok sa isipan ko na kahit imahe.
Naguguluhan ako kung sa nangyayari. Natatakot ako. Hindi ko mapigilan magulat ng biglang bumukas ang pintuan ng silid kung nasa’n ako. May nakita akong
