Chapter 24
Josephine’s Pov
PANAY ang takbo ko habang naka alerto ako sa paligid. Naiiyak ako sa sakit ng sugat ko ngunit hindi ako pwedeng tumigil. Kailangan kong makalabas sa subdivision na ‘to.
Ang init ng kalsada dahil tirik na tirik ang araw. Walang sapin ang paa ko kaya damang dama ko ang init. Ngunit hindi ko na ininda pa at mas itinuon ang atensyon ko sa pagtakas kay Esmael. Hindi ako pwedeng maabutan ng lalaking yun. Sigurado akong papatayin niya ako kapag naabutan niya ako. Hindi ako papayag.
Wala na ngang magandang nangyari sa buhay ko, pati ba naman sa kamatayan ay magiging miserable parin ako. Hindi ako papayag na mamatay sa kamay ni Esmael.
Malapit ko ng marating ang gate ngunit napahinto ako at napatakbo sa may malaking puno ng marinig ko ang isang guard.
“Kailangan
