18. Bölüm:
“Altın Kafeste Bir Nefes”
Feryal
Hamileliğimin ilk ayları, hayal ettiğim o toz pembe bulutların çok uzağındaydı. Doktorun "düşük riski" uyarısı, hayatımın üzerine gri bir perde gibi indi. Her şey yasaktı: Ani hareket yok, stres yok, yorgunluk yok… Sanki bu evde nefes almak bile başlı başına bir yorgunluk değilmiş gibi.
Mert odasını ayırmıştı. Zaten ruhsal olarak ne kadar yanımdaydı ki, bedensel uzaklığına şaşırayım?
Funda Hanım öyle uygun görmüş.
“Torunuma bir zarar gelmesin,” demiş. “Mert kendine hâkim olamaz, risk almayalım.”
Hayatım artık başkalarının kurduğu cümlelerin edilgen eki "miş"lerle geçiyordu. Denilmiş, istenmiş, uygun görülmüş… Bu koca malikânede her şeye yer vardı; bir tek benim irademe yer yoktu.
Pakize Hanım’a haberi verdiğimde sesindeki o titreme
