20. Bölüm: “Perde Arkasındaki Yeni Oyuncu”
Feryal
Mert’in gecesi kusursuz geçmişti; bunu sadece manşetlerden değil, ekranıma düşen o bıçak gibi keskin fotoğraflardan da anlıyordum. Nazlı, her karede Mert’in hemen sağındaydı. Işıkların altında öylesine uyumlu, öylesine "bir" duruyorlardı ki... Başarmışlardı. O pırıltılı dünyaya kendilerini kabul ettirmişlerdi.
O karelere bakarken içimde oluşan sızı, kıskançlık değildi; dışlanmışlığın soğuk nefesiydi. O gece, omuz omuza durmayı en çok ben hak etmiştim.
Evde derin bir sessizlik hâkimdi. Hizmetlilere çekilmelerini söyledim, "Ben de yatacağım," dedim ama zihnim zehir gibi açıktı. Kimsenin olmadığı o saatlerde, sessizce Mert’in çalışma odasına süzüldüm. Bilgisayarın başına geçtiğimde artık sadece "hamile bir eş" değildim.
Ben, sadece
