...หนึ่งเดือนต่อมา...
จันทร์วาดกำลังสอนผกามาศทำน้ำพริกปลาทูรสเด็ดที่อีกฝ่ายชอบหนักหนาตั้งแต่ที่เธอทำให้กินไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ป้าผกามาศบอกว่าอยากให้เธอสอนจนทำได้รสชาติใกล้เคียงอยู่ตัวเพื่อที่จะเอาไว้ไปทำกินที่ต่างประเทศ ซึ่งเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธแถมยังตั้งใจสอนให้อย่างดีที่สุด
“ใส่พริกแค่นี้ก็พอค่ะ จากนั้นก็ตำแบบไม่ต้องละเอียดมากนักนะคะเพราะเดี๋ยวจะต้องตำคลุกอีกหลายครั้ง มันอาจจะเละเกินไป”
“ได้จ้าหนูวาด” ผกามาศพยักหน้ารับก่อนจะทำตามอย่างว่องไว
ตอนนี้ทั้งสองคนสนิทสนมกันในระดับหนึ่งแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ผกามาศก็ได้มาขอให้จันทร์วาดสอนทำแกงเขียวหวานซึ่งหญิงสาวทำขึ้นโต๊ะอาหารให้ได้ลิ้มชิมรสเช่นกัน ซึ่งผกามาศสามารถทำเมนูนั้นได้คล่อแคล่วและรสชาติอยู่ตัวแล้วจึงได้มาเรียนทำน้ำพริกปลาทูต่อ
ในระหว่านั้นอลิซกับจัสมินก็เดินเอากล่องขนมที่ทำมาจากโรงเรียนสอนทำขนมเข้ามาแช่ตู้เย็นในครัวด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์น
