Azat Tatar;
Eve bir adamın girdiği haberi geldiğinde, göğsüme bir ok saplanmıştı.
Söylenenlere inanamamıştım. Evîn’e de söylemiştim inanmadığımı zaten. Ama o giderken bana; “Eski defterleri kapatacağım..” demişti. İçime şüpheyle karışık bir öfke düştü.
Kayapınar kızı, beni her şekilde alt etmeyi nasıl başarıyordu böyle?
Diyarbakır/ Sur ve Urfa/ Ceylanpınar arası 150 kilometretydi. Ben nasıl geldim bir saatte, hala kendime bile inanamıyordum.
Burası bir sınır köyüydü ve Evîn’in kaldığı yer muhtemelen öğretmen lojmanıydı. Dışardan öyle bakımsız görünüyordu ki.. İçi nasıldı merak etmiştim.
Ama içindekileri daha çok merak ettim.
Ciwan beni sokağın başında karşıladı. Adımlarımı hızlandırıp evin kapısına geldiğim de içimde ki korkuyla yüzleşmekten daha çok korkuyordum..
“İnşallah”
