Evin;
Arkamı dönüp yatmıştım ama Azat’ın öfkeli bir şekilde nefes alış verişlerini duymak hiç zor değildi..
Banyonun kapısının açılma sesini duydum.. Vazgeçmiştir diye düşünüyordum.. Kudurduğuyla kalması iyi olmuştu ona.. Hala bir güzel söz, bir laf duyamadım.. O güzel sözlerini söylemeden vermezdim ki ona!
Odun diyordum ama Azat gerçekten kütük çıkmıştı..
Kapıyı geri açtığında gözlerimi sıkıca kapattım.. Üzerini değiştiriyordu, yanıma yatacaktı ama içimden “İnşallah vermezsin Evîn” diyordum kendime.. Hayır o nasıl yanıyorsa ben de öyle yanıyordum.. Azat, üzerini giyiyordu ama pantolonun fermuar sesi geldi.. Yatmayacak mıydı? Gecenin bu saatinde nereye gidiyordu ki?
Gözlerimi hafifçe araladığım da, aynanın önünde ki masadan parfümünü alıp sıkıyordu.. Yalancı bir öksürükle gözleri
