Chapter Five
"Are you okay?"
Tanong ni Joonmyeon sa akin. Siya kasi ang kasama kong pumunta dito. Nasa labas na kami ng bahay nila Sehun at mula dito ay rinig ko na ang malakas na tugtog.
"Yeah, just cold."
Hinubad nito ang kanyang jacket at ipinatong sa balikat ko. Nginitian ko siya at pinasalamatan. Tumango naman ito at hinawakan na ang kaliwang kamay ko.
"Pasok na tayo? Your friends might be looking for you."
"Okay."
Tipid na sagot ko. Sa totoo lang ay kabado talaga ako dahil alam kong nandito sa party na ito si Jongin. Bestfriend niya si Sehun kaya alam kong nandito talaga siya. Hindi ko alam kung handa na ba akong makita ulit siya. Natatakot din ako sa maari niyang sabihin sa akin sa oras na magkita kami.
"Don't worry, Soo. I'm here for you. Whatever happens, I'm always here for you."
Hinigpitan ni Joonmyeon ang paghawak sa kamay na nagpagaan sa pakiramdam ko kahit papaano.
"Thank you."
**
Maingay. Magulo. Masaya.
Iyon siguro ang description ko para sa party ni Sehun. Madaming tao na mula sa university. Sabagay malawak talaga ang social circle nila. Sikat kasi sila dahil miyembro sila ng soccer team. Nasa may isang bahagi lang kami ng sala nila Sehun. Hindi ko rin kasi gustong makihalubilo sa mga tao dahil na rin sa kalagayan ko.
"Bambiiii~~"
Umamba agad ng yakap si Tao sa akin.
"Kanina ka pa ba dito? Bakit hindi mo kami tinawagan?"
Humiwalay na ito sa yakap at hinarap ako. Nakangiti itong malawak, siguro ay dahil sa nagbalik na ang kanyang boyfriend na si Kris.
"Baka kasi maabala ko kayo tsaka kasama ko naman si Joonmyeon."
Saad ko na lang sa kanya. Umiling ito at hinawakan ako sa braso.
"Bambi, hindi ka abala. Tsaka kanina ka pa namin inaantay. Nasa may garden kami. Tara na."
Tumingin ito kay Joonmyeon.
"Sama ka na rin."
Naglakad na kami papunta sa garden kung nasaan ang iba.
**
Masakit. Ang sakit-sakit.
Ni hindi ko magawang matignan si Jongin at kanyang bagong girlfriend na si Krystal.
Akala ko katulad ko ay hirap pa siyang mag-move on yun pala mali ako. Nakahanap na agad siya ng iba. Meron na akong kapalit sa buhay niya. Ang daya. Ang daya-daya niya.
Sabi niya noon sa akin wala na siyang mamahalin na iba bukod sa akin pero nagsinungaling siya.
"Soo, okay ka lang?"
Bulong na tanong ni Luhan sa akin. Hinawakan nito ang kanang kamay ko. Nginitian ko siya ng tipid.
"I'm okay. I have to."
Sagot ko naman. Nahagip ng mga mata ko si Jongin na hinalikan sa pisngi si Krystal.
Ang sakit.
"Kyungsoo-ssi."
Tumingin ako kay Joonmyeon na bakas ang pag-aalala sa mukha. Sinubukan ko siyang ngitian pero hindi ko magawa. Sa halip ay pumatak ang luha ko.
"Kyungsoo..."
Pumikit ako upang pigilan ang tuluyang pagbagsak ng mga luha ko. Nang imulat ko ang mga mata ko ay ngitian ko siya.
"Pwede bang ihatid mo na ako sa bahay? Masama na ang pakiramdam ko. Ang sakit-sakit na eh. Hindi ko na kaya."
Pabulong na sabi ko sa kanya. Tumango naman ito at tumayo na. Inalalayan na rin niya akong tumayo. Napatingin sa amin ang lahat. Bakas ang pag-aalala sa mga mata nila Baekhyun, Luhan at Tao. Maging si Chanyeol ay mababakasan din ng pag-alala.
"Kyungsoo..."
Tawag sa akin ni Baekhyun. Alam kong nag-aalala siya talaga sa akin.
"I'll go him first. I'm not feeling well. Uwi ka na lang mamaya pagkatapos ng party, please?"
Madalas kasi ay sa bahay na siya ni Chanyeol umuuwi pero ngayong gabi gusto ko sana na sa bahay na lang. Kailangan ko ng kasama dahil hindi ko alam kung ano ang maaring kong gawin kung mag-isa lang ako.
"Sa-sasama na ako sayo ngayon. Chanyeol, tara na."
Tatayo na rin ito pero pinigilan ko siya.
"Hindi na Baekkie. Stay here and finish the party. Kasama ko naman si Joonmyeon. I can manage. Basta uuwi ka sa apartment ha?"
Kinagat nito ang ibabang labi niya at napatango na lang. Tinignan ko naman si lulu at Tao na nag-alala na din sa akin.
"Lulu, Tao, ingat kayo pag-uwi ah. Mauna na ako."
Nilingon ko din si Sehun nasa kaliwa lang ni Jongin.
"Happy birthday ulit."
Tumango na lang ito. Nilingon ko na si Joonmyeon na nakatayo lang sa likuran ko at nag-aantay.
"Tara na."
Wala pa din si Baekhyun. Siguro ay hindi pa tapos ang party. Kapag wala pa din siya ng 2:00 am ay matutulog na ako. Nakarinig ako ng pagkatok sa pintuan. Si Baekhyun ba yun? Bakit siya kumakatok? Naiwan niya siguro ang susi niya. Tumayo na ako at binuksan ang pintuan.
"Baekkie---"
Pinutol ng kung sino ang sinasabi ko. Malambot na labi ang pinigilan dito. Itinulak ako nito at padabog na sinipa ang pintuan.
"Jo--ngin."
Napahiga na ako sa couch at siya naman ay nasa ibabaw ko na. Pilit akong kumakawala pero ayaw niyang bitiwan ang kamay ko.
"Jongin bitiwan mo ako!"
Sigaw ko sa kanya pero parang wala siyang naririnig. Tuloy-tuloy lang siya sa ginagawa niya.
Sinira niya ang soot kong t-shirt at hinubad ang pajama ko. Sunod na ibinaba niya ang boxer ko. Hinawakan niya ng mahigpit ang akin.
"Aaah~~"
Dinilaan niya ang tuktok atsaka isinubo ng buo. Mas napaungol ako at napahawak na sa buhok niya. Naramdaman ko din ang daliri niya na ipinasok sa akin.
"Jo---ngiiin! Ah-- stop!"
Kusang pumatak ang mga luha sa mata ko. Gustong-gusto ng katawan ko ang ginagawa niya pero ang puso ko hindi iyon gusto. Nasasaktan ako. Bakit ba niya ginagawa ito sa akin? May girlfriend na siya kaya dapat iyon ang katalik niya at hindi ako.
Pinaghiwalay niya ang mga binti ko at dahan-dahan na ipinasok ang kanya sa akin. Pinahid niya ang luha na bumagsak mula sa mata ko at hinalikan ako ng marahan sa labi.
"I can't. I tried but I can't. You are mine. The baby is mine. Both of you are mine. Only mine."
At nagsimula na siyang gumalaw sa ibabaw ko.
**
"Kyungsoo, checkup mo na ngayon. Tara na?"
Inalalayan ako ni Baekhyun na tumayo. Sila uli ni Chanyeol ang kasama ko sa checkup ngayong araw.
"Hindi mo pa din ba kinakausap si Jongin? He was here last night."
Hindi na lang ako umimik. Matapos ang nangyari sa amin isang buwan na ang nakakalipas ay palagi na siyang nagpupunta at pilit na humingi ng tawad sa akin.
"Hayaan mo siya."
Napabuntong hininga na lang siya at hindi na nagsalita pa. Tumingin na lang ako sa labas at naging tahimik ang byahe papuntang clinic.
**
"Kyungsoo, I told you not to stress yourself."
Marahan akong napayuko dahil sa sinabi ni Dr Park. Alam kong nag-aalala siya sa kalagayan ko. Alam ko din na masama talaga na mastress ako.
"There's a high risk of miscarriage if you won't be careful. You don't want that, don't you?"
Napakagat ako ng labi dahil doon. Nakaramdam ako ng inis sa sarili. Dahil as palaging pag-iwas ko kay Jongin ay napapabayaan ko ang sarili ko.
"I'm sorry, doc."
"You lost some weight. It's noticeable, Kyungsoo. Iniinom mo ba ang mga vitamins na niresata ko sayo?"
Tumango na lang ako bilang sagot. Hindi naman kasi ako makakain dahil sa palagi kong naiisip ang nangyari sa amin ni Jongin ng gabing iyon.
Ramdam ko ang pagkasabik ng katawan ko para sa mga haplos niya pero ang puso at isipan ko ay hindi sangayon sa ginawa niya.
Pakiramdam ko ay ginawa niya lang akong parausan. Na ginawa niya lang iyon dahil tawag ng katawan niya.
"Kyungsoo, dapat mong alagaan ang sarili mo para na rin sa baby mo. Tho based on the tests results that we've conducted you're indeed a normal pregnant man, you should still be careful. This is a first in the history of the whole world so in order for you to give birth you should take care of yourself."
"Yes, doc."
Ngumiti ito at hinawakan ang kamay ko.
"I heard from Chanyeol that the father of your child wants to take part in your pregnancy. Hindi ko talaga alam ang nangyari sa inyo pero mas makakabuti kung makipag-ayos ka sa kanya. Give him a chance. It's better for you and the child if there's someone who will take care of you. Alam ko naman na inaalagaan ka ng mga kaibigan mo pero mas maganda pa rin kung siya ang mag-aalaga sayo."
Hindi ako umimik at nilaro na lang ang mga daliri ko. Hindi ko naman alam ang dapat sabihin.
Gusto ko man na tanggapin si Jongin ay may kung anong bagay ang pumipigil sa akin. Natatakot ako na baka iwanan niya lang ulit ako at ipagpalit sa iba.
"Anyway, we can know the gender of the baby. Gusto mo na bang malaman?"
Napatingin ako sa kanya na malawak ang ngiti sa akin. Tumango ako bilang sagot.
**
"Kyungsoo..."
Napalingon ako kay Jongin na nakatayo sa may pintuan ng kwarto ko. Nakasoot ito ng puting t-shirt at jeans. Mukhang pumayat din ito at may dark circle na sa ilalim ng mga mata.
"Soo, baby, I'm sorry."
Pag-uumpisa nito. Hindi ako nagsalita. Hinahayaan ko lang siya.
"Please, patawarin mo na ako. Masyado lang akong nagulat sa sinabi mo kaya ko nasabi ang mga masasakit na bagay na iyon."
Lumapit na ito sa kinahihigaan ko at tumabi sa akin. Niyakap ako nito mula sa likod.
"I love you. I love you so much. Yung mga araw na hindi kita nakikita at nakakausap ay parang impyerno para sa akin. Patawarin mo na ako."
Hinalikan nito ang sentido ko na nagpatayo sa mga munting buhok ko sa katawan.
"Please baby. Magsalita ka naman oh. Kung inaalala mo si Krystal ay wala na kami. Naging girlfriend ko lang naman siya dahil sa nalaman ko kay Chanyeol na nililigawan ka nung kapitbahay mong si Joonmyeon."
Naramdaman ko ang paglakbay ng mga kamay niya sa aking katawan. Hinalikan rin niya ang gilid ng leeg ko at kinagat ang tenga ko. Napaungol ako dahil doon.
"Miss na miss na kita. Hindi mo ba ako namimiss? Bawat gabi na wala ka sa tabi ko ay hirap na hirap ako. I even touched and played with myself while thinking of you and I let me tell you this,"
Hinawakan niya ang umbok sa pajama ko. Nakagat ko ang akong labi para pigilin ang paglabas ng mga ungol ko.
"I came really hard. Best orgasm aside from when I came inside of you."
Pabulong na sabi nito. Kinilabutan ako at napaigtad.
"Jongin--"
Iniharap niya ako sa kanya at siniil ng halik. Malalim na halik, ipinasok niya ang kanyang dila sa bibig ko.
"Baby, is it safe to have s*x? You're pregnant. Hindi ba makakasama kay junior natin? You know I don't want to shower our baby with my sperm but I can't seem to stop now. I'm horny and I missed you so f*****g much."
Tinitigan ko na lang siya dahil sa hindi ko din alam kung safe ba o hindi pero may nangyari naman sa amin isang buwan na ang nakakalipas at wala naman talagang nangyari na masama. Inilapit ko ang akin sa kanyang kamay at napaungol naman siya.
"Damn baby. Your c**k is already weeping."
At hinalikan na niya akong muli. Bahala na nga, miss na miss ko na siya kaya gagawin ko muna ang alam kong magpapasaya sa akin.
"Take me, Jongin."